Shloka 146
Garuḍa’s Breach of the Amṛta-Guard and Boons with Viṣṇu; Encounter with Indra (Ādi-parva, Adhyāya 29)
तन्मे तत्त्वं निबोधत्स्व यत्प्रमाणौ च तावुभौ । उसमें एक हाथी नीचेको मुँह किये सदा सूँड़से पकड़कर एक कछुएको खींचता रहता है। वह कछुआ पूर्वजन्ममें उसका बड़ा भाई था। दोनोंमें पूर्वजन्मका वैर चला आ रहा है। उनमें यह वैर क्यों और कैसे हुआ तथा उन दोनोंके शरीरकी लम्बाई-चौड़ाई और ऊँचाई कितनी है, ये सारी बातें मैं ठीक-ठीक बता रहा हूँ। तुम ध्यान देकर सुनो
tan me tattvaṃ nibodhatsva yatpramāṇau ca tāv ubhau |
कश्यप म्हणाले—माझ्याकडून याचे खरे तत्त्व जाणून घे; त्या दोघांचे नेमके प्रमाणही ऐक. एक हत्ती तोंड खाली करून सदैव सोंडेने धरून एका कासवाला ओढत राहतो. ते कासव पूर्वजन्मी त्याचा ज्येष्ठ भाऊ होता; दोघांतील वैर पूर्वजन्मापासून चालत आले आहे. ते वैर का व कसे उत्पन्न झाले, आणि त्यांच्या देहाची लांबी-रुंदी व उंची किती—हे सर्व मी अचूक सांगतो; तू सावधपणे ऐक.
कश्यप उवाच
Educational Q&A
Actions and relationships can generate enduring consequences: hostility (vaira) may persist across births through karmic continuity, and true understanding requires knowing causes, not merely observing effects.
Kashyapa introduces an explanation about two beings—an elephant and a tortoise—whose conflict stems from a previous-life relationship. He promises to detail the origin of their enmity and even their physical dimensions, asking the listener to pay close attention.