Shloka 41
Garuḍa’s Breach of the Amṛta-Guard and Boons with Viṣṇu; Encounter with Indra (Ādi-parva, Adhyāya 29)
अन्यानतुलरूपाज्नुपचक्राम खेचर: । काज्चनै राजतैश्वैव फलैरवैंदूर्यशाखिन: । सागराम्बुपरिक्षिप्तान् भ्राजमानान् महाद्रुमान्,उड़कर वे फिर अलम्बतीर्थमें जा पहुँचे। वहाँ (मेरुगिरिपर) बहुत-से दिव्य वृक्ष अपनी सुवर्णमय शाखा-प्रशाखाओंके साथ लहलहा रहे थे। जब गरुड उनके पास गये, तब उनके पंखोंकी वायुसे आहत होकर वे सभी दिव्य वृक्ष इस भयसे कम्पित हो उठे कि कहीं ये हमें तोड़ न डालें। गरुड रुचिके अनुसार फल देनेवाले उन कल्पवृक्षोंको काँपते देख अनुपम रूप-रंग तथा अंगोंवाले दूसरे-दूसरे महावृक्षोंकी ओर चल दिये। उनकी शाखाएँ वैदूर्य मणिकी थीं और वे सुवर्ण तथा रजतमय फलोंसे सुशोभित हो रहे थे। वे सभी महावृक्ष समुद्रके जलसे अभिषिक्त होते रहते थे
anyān atularūpājñ upacakrāma khecaraḥ | kāñcanai rājataiś caiva phalair vaidūryaśākhinaḥ | sāgarāmbuparikṣiptān bhrājamānān mahādrumān |
काश्यप म्हणाले—तो खेचर गरुड अतुल रूप-लावण्य असलेल्या इतर महावृक्षांकडे गेला. त्यांच्या शाखा वैदूर्य-मण्याच्या होत्या आणि सुवर्ण व रजत फळांनी ते नटले होते. समुद्राच्या जलाने वेढलेले व सतत अभिषिक्त असे ते महाद्रुम तेजाने झळकत होते.
कश्यप उवाच
Educational Q&A
Even in a realm of extraordinary wealth and beauty, the episode subtly foregrounds self-control: power (like Garuḍa’s wind from his wings) can unintentionally harm, so one should move with awareness and restraint.
Kaśyapa describes Garuḍa moving on to other marvelous ocean-girt trees whose branches are made of vaidūrya and whose fruits appear golden and silver, emphasizing the supernatural landscape encountered during Garuḍa’s journey.