Shloka 9
द्रौपदी-वरण-प्रत्ययः — Intelligence Reports and the Kaurava Court’s Response
तेषां तु भैक्ष॑ं प्रतिगृह्म कृष्णा दत्त्वा बलिं ब्राह्मणसाच्च कृत्वा । तां चैव वृद्धां परिवेष्य तांश्व नरप्रवीरान् स्वयमप्यभुड्धक्त,जब वे लौटे तब उनकी भिक्षामें मिले हुए अन्नको लेकर (उनकी माताके आज्ञानुसार) द्रौपदीने देवताओंको बलि समर्पित की, ब्राह्मणोंको दिया और उन वृद्धा स्त्री तथा उन प्रमुख नरवीरोंको अलग-अलग भोजन परोसकर अन्तमें स्वयं भी बचे हुए अन्नको खाया
teṣāṃ tu bhaikṣaṃ pratigṛhya kṛṣṇā dattvā baliṃ brāhmaṇebhyaś ca kṛtvā | tāṃ caiva vṛddhāṃ pariveṣya tāṃś ca narapravīrān svayam apy abhuṅkta ||
ते परत आल्यावर त्यांच्या भिक्षेत मिळालेल्या अन्नाचा स्वीकार करून कृष्णेने विधिपूर्वक प्रथम देवांना बलि अर्पण केली, मग ब्राह्मणांना योग्य भाग दिला. नंतर त्या वृद्ध स्त्रीला व त्या नरवीरांना भोजन वाढून शेवटी उरलेले अन्न स्वतः खाल्ले.
धृष्टह्ुम्न उवाच
Educational Q&A
The verse highlights gṛhastha-dharma: food should be shared in an ordered, ethical way—first as a sacred offering, then to Brāhmaṇas/guests and dependents, and only then should one eat oneself. It models restraint and prioritizing others’ welfare.
Draupadī receives the alms-food brought back by the men, performs the customary offering (bali), gives portions to Brāhmaṇas, serves an elderly woman and the leading men, and finally eats what remains.