Shloka 32
Vāraṇāvata-praveśa and Jatugṛha-saṃdeha
Entry into Vāraṇāvata and Suspicion of the Lac-House
अथ तौ नित्यसंहृष्टोी सुयोधनवृकोदरौ । अवतीर्णों गदाहस्तावेकशुड्राविवाचलौ,तदनन्तर सदा एक-दूसरेको जीतनेका उत्साह रखनेवाले दुर्योधन और भीमसेन हाथमें गदा लिये रंगभूमिमें उतरे। उस समय वे एक-एक शिखरवाले दो पर्वतोंकी भाँति शोभा पा रहे थे
atha tau nitya-saṁhṛṣṭau suyodhana-vṛkodarau | avatīrṇau gadā-hastāv eka-śṛṅgāv iva acalau ||
त्यानंतर परस्परांवर विजय मिळविण्याच्या उत्साहाने सदैव हर्षित असलेले सुयोधन (दुर्योधन) आणि वृकोदर (भीम) गदा हातात घेऊन रंगभूमीत उतरले. त्या वेळी ते एकेक शिखर असलेल्या दोन पर्वतांप्रमाणे तेजस्वी व अचल भासत होते.
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The verse underscores how exhilaration in rivalry and the thirst to defeat one another can magnify conflict; outward splendor and strength (likened to mountains) may conceal an ethically dangerous momentum driven by pride and enmity within a family.
Duryodhana and Bhīma enter the wrestling/dueling arena holding maces, both energized and intent on victory; their imposing, steady presence is compared to two single-peaked mountains, signaling a serious and dramatic confrontation.