Shloka 22
Adhyāya 123 — Droṇa’s Pedagogy: Arjuna’s Preeminence, Ekalavya’s Self-Training, and the Bhāsa-Lakṣya Trial
इन्द्रो हि राजा देवानां प्रधान इति नः श्रुतम् अप्रमेयबलोत्साहो वीर्यवानमितद्युति:,मैंने सुना है कि देवराज इन्द्र ही सब देवताओंमें प्रधान हैं, उनमें अधाह बल और उत्साह है। वे बड़े पराक्रमी एवं अपार तेजस्वी हैं। मैं तपस्याद्वारा उन्हींको संतुष्ट करके महाबली पुत्र प्राप्त करूँगा। वे मुझे जो पुत्र देंगे, वह निश्चय ही सबसे श्रेष्ठ होगा तथा संग्राममें अपना सामना करनेवाले मनुष्यों तथा मनुष्येतर प्राणियों (दैत्य-दानव आदि)-को भी मारनेमें समर्थ होगा। अतः मैं मन, वाणी और क्रियाद्वारा बड़ी भारी तपस्या करूँगा
vaiśampāyana uvāca | indro hi rājā devānāṃ pradhāna iti naḥ śrutam | aprameya-balotsāho vīryavān amita-dyutiḥ | mayā tapasā taṃ toṣayitvā mahābalī putraḥ prāptavyaḥ | sa me yaḥ putraṃ dāsyati sa niścayena sarvaśreṣṭho bhaviṣyati | sa saṃgrāme māṃ pratiyoddhṝn manuṣyān manuṣyetarāṃś ca (daitya-dānava-ādīn) hantum api samarthaḥ bhaviṣyati | ato 'haṃ manasā vācā karmaṇā ca mahā-tapas cariṣyāmi |
वैशंपायन म्हणाले—आम्ही ऐकले आहे की देवराज इंद्र हे देवांचे राजा आणि त्यांच्यात प्रधान आहेत; त्यांचे बल व उत्साह अप्रमेय, ते पराक्रमी आणि अमित तेजस्वी आहेत. तपस्येने त्यांना संतुष्ट करून मी महाबली पुत्र मिळवीन. ते जो पुत्र देतील तो निश्चयच सर्वश्रेष्ठ असेल आणि संग्रामात समोर येणाऱ्या मनुष्य व अमनुष्य—दैत्य-दानव आदींनाही—वध करण्यास समर्थ असेल. म्हणून मी मन, वाणी आणि कर्माने घोर तप करीन.
वैशम्पायन उवाच