Vasiṣṭha-gamana
Vasiṣṭha’s Departure / The Episode of Sagara
श्रुत्वा राजा स्वराज्यं निजगुरुमवजित्यारिभिः संगृहीतं मात्रा सार्द्धं प्रयान्तं वनमतिगहनंस्वर्गतं तं च तस्मिन् / शोकाविष्टः सरोषं सकलरिपुकुलोच्छित्तये सत्प्रतिज्ञश्चके सद्यः प्रतिज्ञां परिभवमनलं सोढुमिक्ष्वाकुवंश्यः
śrutvā rājā svarājyaṃ nijagurumavajityāribhiḥ saṃgṛhītaṃ mātrā sārddhaṃ prayāntaṃ vanamatigahanaṃsvargataṃ taṃ ca tasmin / śokāviṣṭaḥ saroṣaṃ sakalaripukulocchittaye satpratijñaścake sadyaḥ pratijñāṃ paribhavamanalaṃ soḍhumikṣvākuvaṃśyaḥ
राजाने ऐकले की शत्रूंनी त्याच्या निजगुरूचा अपमान करून राज्य हिरावून घेतले; तो मातेसह अतिघन वनात गेला आणि तेथेच स्वर्गस्थ झाला. हे कळताच राजा शोकाने व्याकुळ व क्रोधाने संतप्त झाला; इक्ष्वाकुवंशी तो पराभवाची ज्वाला सहन न करू शकता, सर्व शत्रुकुलोच्छेदासाठी तत्क्षणी दृढ प्रतिज्ञा करू लागला।