अवृथापकृतश् चैव मार्गः सेव्यः सदा बुधैः दानकर्मतपोयुक्तः शीलशौचदयात्मकः स्वर्गमार्गम् अभीप्सद्भिर् न सेव्यस् त्व् अत उत्तरः //
या अध्यायातील सोळावा श्लोक—येथे मूळपाठ निर्देशित आहे; त्याचा तत्त्वार्थ शास्त्रीय दृष्टीने विचारणीय आहे।