Shloka 4
Nārāyaṇa-kavaca — The Armor of Lord Nārāyaṇa
श्रीविश्वरूप उवाच धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥
śrī-viśvarūpa uvāca dhautāṅghri-pāṇir ācamya sapavitra udaṅ-mukhaḥ kṛta-svāṅga-kara-nyāso mantrābhyāṁ vāg-yataḥ śuciḥ
विश्वरूप म्हणाला—भय आले असता प्रथम हात-पाय धुऊन आचमन करावे, पवित्र कुश धारण करून उत्तराभिमुख, मौन व शुद्ध राहावे. मग अष्टाक्षरी ‘ॐ नमो नारायणाय’ आणि द्वादशाक्षरी मंत्रांनी अंग-करन्यास करून नारायणपर कवच धारण करावे. पायांपासून क्रमाने गुडघे, मांड्या, उदर, हृदय, वक्ष, मुख व शिर येथे प्रणवादि अक्षरांचा न्यास करावा; नंतर उलट क्रमानेही न्यास करावा।
FAQs
This verse emphasizes external and internal purification—washing, ācamana, facing north, performing nyāsa with mantras, and observing controlled speech—before beginning the Narāyaṇa-kavaca.
Viśvarūpa teaches the proper method to invoke Lord Nārāyaṇa’s protective armor, ensuring the practitioner approaches the prayer with purity, discipline, and correct ritual focus.
Create a brief, consistent pre-prayer routine—cleanliness, a quiet posture, and mindful speech—so chanting becomes focused, reverent, and steady.