Dakṣa’s Daughters, Cosmic Lineages, and the Population of the Three Worlds
वैश्वानरसुता याश्च चतस्रश्चारुदर्शना: । उपदानवी हयशिरा पुलोमा कालका तथा ॥ ३३ ॥ उपदानवीं हिरण्याक्ष: क्रतुर्हयशिरां नृप । पुलोमां कालकां च द्वे वैश्वानरसुते तु क: ॥ ३४ ॥ उपयेमेऽथ भगवान् कश्यपो ब्रह्मचोदित: । पौलोमा: कालकेयाश्च दानवा युद्धशालिन: ॥ ३५ ॥ तयो: षष्टिसहस्राणि यज्ञघ्नांस्ते पितु: पिता । जघान स्वर्गतो राजन्नेक इन्द्रप्रियङ्कर: ॥ ३६ ॥
vaiśvānara-sutā yāś ca catasraś cāru-darśanāḥ upadānavī hayaśirā pulomā kālakā tathā
दानूचा पुत्र वैश्वानर याच्या चार अत्यंत सुंदर कन्या होत्या—उपदानवी, हयशिरा, पुलोमा आणि कालका. उपदानवीचा विवाह हिरण्याक्षाशी व हयशिराचा क्रतूशी झाला. नंतर ब्रह्मदेवांच्या आज्ञेने प्रजापती कश्यपांनी पुलोमा व कालका यांना पत्नी म्हणून स्वीकारले. या दोघींपासून पौलोम व कालकेय असे साठ हजार दानव जन्मले—यज्ञविघ्न करणारे व युद्धकुशल. हे राजन्, तुमचे पितामह अर्जुन स्वर्गात गेल्यावर एकट्यानेच त्या सर्व दैत्यांचा संहार केला; त्यामुळे इंद्र त्यांच्यावर अत्यंत प्रसन्न झाला.
The verse lists four daughters of Vaiśvānara: Upadānavī, Hayaśirā, Pulomā, and Kālakā.
He is narrating sacred genealogies that explain the origins of various beings and lineages appearing later in the Purāṇic histories.
They cultivate a broad Vedic worldview—seeing history, karma, and character as interconnected—encouraging humility and discernment about one’s own lineage and actions.