Shloka 39
Soma Pacifies the Pracetās; Dakṣa’s Haṁsa-guhya Prayers; Hari Grants Creative Power
श्रीशुक उवाच इति स्तुत: संस्तुवत: स तस्मिन्नघमर्षणे । प्रादुरासीत्कुरुश्रेष्ठ भगवान् भक्तवत्सल: ॥ ३५ ॥ कृतपाद: सुपर्णांसे प्रलम्बाष्टमहाभुज: । चक्रशङ्खासिचर्मेषुधनु:पाशगदाधर: ॥ ३६ ॥ पीतवासा घनश्याम: प्रसन्नवदनेक्षण: । वनमालानिवीताङ्गो लसच्छ्रीवत्सकौस्तुभ: ॥ ३७ ॥ महाकिरीटकटक: स्फुरन्मकरकुण्डल: । काञ्च्यङ्गुलीयवलयनूपुराङ्गदभूषित: ॥ ३८ ॥ त्रैलोक्यमोहनं रूपं बिभ्रत् त्रिभुवनेश्वर: । वृतो नारदनन्दाद्यै: पार्षदै: सुरयूथपै: । स्तूयमानोऽनुगायद्भि: सिद्धगन्धर्वचारणै: ॥ ३९ ॥
śrī-śuka uvāca iti stutaḥ saṁstuvataḥ sa tasminn aghamarṣaṇe prādurāsīt kuru-śreṣṭha bhagavān bhakta-vatsalaḥ
श्रीशुकदेव गोस्वामी म्हणाले—दक्षाने केलेल्या स्तुतींनी प्रसन्न होऊन भक्तवत्सल भगवान् हरि अघमर्षण तीर्थस्थानी प्रकट झाले. गरुडाच्या खांद्यावर त्यांच्या कमलचरणांचा आधार होता आणि ते आठ दीर्घ, बलवान, सुंदर भुजांनी शोभत होते. त्यांच्या हातांत चक्र, शंख, तलवार, ढाल, बाण, धनुष्य, पाश व गदा तेजस्वीपणे झळकत होते. ते पीतांबरधारी, घनश्याम, प्रसन्न मुख-नेत्रांचे, वनमालेने विभूषित; वक्षस्थळी श्रीवत्सचिन्ह व कौस्तुभमणीने अलंकृत होते. भव्य किरीट, मकराकृती कुंडले, कटीबंध, कंकणे, अंगठ्या, नूपुर व बाहुभूषणांनी सजून ते त्रैलोक्याला मोहित करणाऱ्या पुरुषोत्तम रूपात होते. नारद, नंद इत्यादी भक्त, इंद्रादि देवगण तसेच सिद्ध-गंधर्व-चारणांनी वेढलेले, सतत स्तुती-गानांनी पूजिले जात होते.
FAQs
This verse says the Supreme Lord manifests a form so spiritually beautiful and attractive that it captivates all the three worlds, and that form is praised and sung by exalted celestial beings.
Śukadeva describes the Lord’s appearance as accompanied by His prominent devotees and associates; Nārada is highlighted as a foremost devotee and divine sage who leads glorification of Bhagavān.
The verse models that sincere praise and singing of the Lord’s names and qualities centers the mind on the divine, strengthens devotion, and invites a deeper experience of God’s presence.