Shloka 17
The Kuru Line, Bhīṣma and Vyāsa; Pāṇḍavas, Parīkṣit, and Future Kings
Chandravaṁśa Continuation
एवमुक्तो द्विजैर्ज्येष्ठं छन्दयामास सोऽब्रवीत् । तन्मन्त्रिप्रहितैर्विप्रैर्वेदाद् विभ्रंशितो गिरा ॥ १६ ॥ वेदवादातिवादान् वै तदा देवो ववर्ष ह । देवापिर्योगमास्थाय कलापग्राममाश्रित: ॥ १७ ॥
evam ukto dvijair jyeṣṭhaṁ chandayām āsa so ’bravīt tan-mantri-prahitair viprair vedād vibhraṁśito girā
ब्राह्मणांच्या सांगण्यावरून महाराज शांतनू वनात जाऊन ज्येष्ठ भाऊ देवापीला राज्यभार स्वीकारण्याची विनंती करू लागला. पण मंत्र्याच्या चिथावणीने काही ब्राह्मणांनी देवापीला वेदविधींपासून भ्रष्ट केले; त्याने वेदनिंदा केली व राज्य घेण्यास नकार दिला. म्हणून शांतनूच पुन्हा राजा झाला आणि इंद्र प्रसन्न होऊन पाऊस पाडू लागला. नंतर देवापीने योगमार्ग स्वीकारून कलापग्रामात निवास केला.
FAQs
This verse shows that when speech and policy drift from Vedic authority into excessive argumentation, social order is disturbed—symbolized here by the disruption of rain and prosperity.
The narrative states that Devāpi withdrew from political conflict and adopted yoga, residing in Kalāpa, indicating renunciation and spiritual discipline when dharma in governance was undermined.
The verse encourages aligning one’s decisions and speech with authentic, time-tested principles and avoiding ego-driven debate—supporting harmony, clarity, and responsible leadership.