Srimad Bhagavatam — Navama Skandha, Shloka 12
Śrāddhadeva Manu’s Sons: Pṛṣadhra’s Curse and Renunciation; Genealogies of Nariṣyanta and Diṣṭa
वासुदेवे भगवति सर्वात्मनि परेऽमले । एकान्तित्वं गतो भक्त्या सर्वभूतसुहृत् सम: ॥ ११ ॥ विमुक्तसङ्ग: शान्तात्मा संयताक्षोऽपरिग्रह: । यदृच्छयोपपन्नेन कल्पयन् वृत्तिमात्मन: ॥ १२ ॥ आत्मन्यात्मानमाधाय ज्ञानतृप्त: समाहित: । विचचार महीमेतां जडान्धबधिराकृति: ॥ १३ ॥
vāsudeve bhagavati sarvātmani pare ’male ekāntitvaṁ gato bhaktyā sarva-bhūta-suhṛt samaḥ
तो संगत्यागी, शांतचित्त, इंद्रियनिग्रही व अपरिग्रही होता. प्रभूच्या कृपेने सहज जे मिळे त्यावरच तो आपला निर्वाह चालवीत असे.
FAQs
This verse says that exclusive devotion to Vāsudeva makes a person samaḥ—equipoised—and sarva-bhūta-suhṛt, a genuine well-wisher of all living beings.
Śukadeva Gosvāmī is describing the devotional transformation of a saintly person, emphasizing single-minded surrender to Vāsudeva.
Cultivate ekāntī-bhakti—steady devotion to the Lord—so the heart becomes purified, reducing envy and bias and naturally expressing kindness to all.