Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 29
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
प्रभू आपल्या तेजस्वी प्रभेने उजळणारे चतुर्भुज रूप धारण करून होते; धूररहित अग्नीप्रमाणे त्यांच्या कांतिने सर्व दिशांचा अंधार दूर होत होता। घनश्याम मेघवर्ण देहावर तप्त सुवर्णासारखी प्रभा झळकत होती आणि वक्षस्थळी श्रीवत्सचिन्ह शोभत होते। रेशमी वस्त्रयुगल परिधान करून ते परम मंगलमय दिसत होते। कमलमुखावर सुंदर स्मित, निळे कुंतल, मनोहर कमलनयन आणि चमकणारे मकराकृती कुंडल होते। कटिबंध, यज्ञोपवीत, मुकुट, कटक, अंगद, हार, नूपुर व राजचिन्हे तसेच कौस्तुभमणी यांनी ते विभूषित होते। वनमालेने अलंकृत अंगांभोवती त्यांची निजायुधे मूर्तिमान होऊन उभी होती; ते उजव्या उरूवर डावा पाय—कमललाल तळव्यांसह—ठेवून आसनस्थ होते।