Shloka 14
Draupadī Meets Kṛṣṇa’s Queens — Narratives of the Lord’s Marriages and the Queens’ Bhakti
श्रीसत्योवाच सप्तोक्षणोऽतिबलवीर्यसुतीक्ष्णशृङ्गान् पित्रा कृतान् क्षितिपवीर्यपरीक्षणाय । तान् वीरदुर्मदहनस्तरसा निगृह्य क्रीडन् बबन्ध ह यथा शिशवोऽजतोकान् ॥ १३ ॥ य इत्थं वीर्यशुल्कां मां दासीभिश्चतुरङ्गिणीम् । पथि निर्जित्य राजन्यान् निन्ये तद्दास्यमस्तु मे ॥ १४ ॥
śrī-satyovāca saptokṣaṇo ’ti-bala-vīrya-su-tīkṣṇa-śṛṅgān pitrā kṛtān kṣitipa-vīrya-parīkṣaṇāya tān vīra-durmada-hanas tarasā nigṛhya krīḍan babandha ha yathā śiśavo ’ja-tokān
श्री सत्याभामा म्हणाली—माझ्या पित्याने माझ्या स्वयंवरासाठी आलेल्या राजांची पराक्रमपरीक्षा करण्यासाठी अतिबलवान, तीक्ष्ण शिंगांचे सात बैल ठेवले होते. वीरांचा गर्व नष्ट करणाऱ्या भगवान श्रीकृष्णांनी त्यांना सहज वश करून, जसे मुले खेळता खेळता शेळ्याची पिल्ले बांधतात तसे बांधले. अशा रीतीने त्यांनी पराक्रम-शुल्क देऊन मला प्राप्त केले आणि मार्गात विरोध करणाऱ्या राजांना जिंकून, दासी व चतुरंगिणी सेनेसह मला घेऊन गेले. त्या प्रभूची सेवा मला लाभो.
FAQs
In Canto 10, Kṛṣṇa accepts Satyā (Nagnajitī) by subduing seven extremely powerful bulls arranged by her father to test the strength of would-be grooms.
She highlights Kṛṣṇa’s effortless supremacy—what was impossible for proud kings became, for Him, a playful act done with ease.
Worldly power often breeds arrogance, but true greatness is mastery without ego—devotees remember that the Lord can humble pride and make the impossible effortless.