Shloka 29
Sudāmā Brāhmaṇa Receives Kṛṣṇa’s Mercy
The Gift of Flat Rice
पय:फेननिभा: शय्या दान्ता रुक्मपरिच्छदा: । पर्यङ्का हेमदण्डानि चामरव्यजनानि च ॥ २९ ॥ आसनानि च हैमानि मृदूपस्तरणानि च । मुक्तादामविलम्बीनि वितानानि द्युमन्ति च ॥ ३० ॥ स्वच्छस्फटिककुड्येषु महामारकतेषु च । रत्नदीपान् भ्राजमानान् ललनारत्नसंयुता: ॥ ३१ ॥ विलोक्य ब्राह्मणस्तत्र समृद्धी: सर्वसम्पदाम् । तर्कयामास निर्व्यग्र: स्वसमृद्धिमहैतुकीम् ॥ ३२ ॥
payaḥ-phena-nibhāḥ śayyā dāntā rukma-paricchadāḥ paryaṅkā hema-daṇḍāni cāmara-vyajanāni ca
सुदामाच्या घरी दुधाच्या फेसासारख्या शुभ्र, मऊ शय्या होत्या; हस्तिदंताचे पलंग सोन्याने अलंकृत, सोन्याचे पाय असलेले पर्यंक आणि राजसी चामर-पंखेही होते। अशी सर्व प्रकारची समृद्धी पाहून ब्राह्मण शांतपणे आपल्या अनपेक्षित वैभवाचा विचार करू लागला।
FAQs
This verse describes Dvārakā’s royal comforts—beds like milk-foam, ivory furnishings, gold decorations, and cāmara fans—showing the Lord’s manifest opulence while He remains affectionate to His devotees.
In the narrative of Canto 10, Chapter 81, Sudāmā comes as a poor brāhmaṇa friend; Kṛṣṇa receives him with extraordinary honor, revealing that devotion—not wealth—invites the Lord’s personal care.
External prosperity can change, but devotion and humility are lasting wealth; one can respect spiritual friendship and integrity without being dazzled or discouraged by material differences.