Shloka 6
Duryodhana’s Envy at Yudhiṣṭhira’s Rājasūya and the Avabhṛtha Festival
भीमो महानसाध्यक्षो धनाध्यक्ष: सुयोधन: । सहदेवस्तु पूजायां नकुलो द्रव्यसाधने ॥ ४ ॥ गुरुशुश्रूषणे जिष्णु: कृष्ण: पादावनेजने । परिवेषणे द्रुपदजा कर्णो दाने महामना: ॥ ५ ॥ युयुधानो विकर्णश्च हार्दिक्यो विदुरादय: । बाह्लीकपुत्रा भूर्याद्या ये च सन्तर्दनादय: ॥ ६ ॥ निरूपिता महायज्ञे नानाकर्मसु ते तदा । प्रवर्तन्ते स्म राजेन्द्र राज्ञ: प्रियचिकीर्षव: ॥ ७ ॥
bhīmo mahānasādhyakṣo dhanādhyakṣaḥ suyodhanaḥ sahadevas tu pūjāyāṁ nakulo dravya-sādhane
भीम स्वयंपाकघराचा प्रमुख होता, सुयोधन (दुर्योधन) खजिन्याचा, सहदेव अतिथी-सत्कारात आणि नकुल आवश्यक वस्तू जमविण्यात गुंतला होता. अर्जुन गुरुजनांची सेवा करीत होता, श्रीकृष्ण सर्वांचे पाय धुऊन देत होते, द्रौपदी परोसत होती आणि उदार कर्ण दान-वाटप करीत होता. युयुधान, विकर्ण, हार्दिक्य, विदुर, बाह्लीकपुत्र भूरिश्रवा इत्यादी व सन्तर्दन इत्यादीही महायज्ञात विविध कामांसाठी नेमले गेले; हे राजेन्द्र, राजा युधिष्ठिराला प्रसन्न करण्याची इच्छा ठेवून ते सर्व तत्पर झाले.
FAQs
This verse highlights Krishna’s deliberate humility: although Supreme, He accepted the service of washing the feet of honored guests, teaching that true greatness in bhakti is expressed through seva.
Bhima managed the kitchen, Arjuna served elders and teachers, Draupadi distributed food, and Karna handled charitable giving—each engaged in a specific service to support the sacrifice.
By embracing service-minded cooperation—taking responsibility, honoring teachers and elders, and practicing humility—one can turn work and community duties into bhakti through the intention to please the Lord and His devotees.