Shloka 6
Balarāma Visits Vraja: Consoling the Gopīs and Dragging the Yamunā
गोपवृद्धांश्च विधिवद् यविष्ठैरभिवन्दित: । यथावयो यथासख्यं यथासम्बन्धमात्मन: ॥ ४ ॥ समुपेत्याथ गोपालान् हास्यहस्तग्रहादिभि: । विश्रान्तं सुखमासीनं पप्रच्छु: पर्युपागता: ॥ ५ ॥ पृष्टाश्चानामयं स्वेषु प्रेमगद्गदया गिरा । कृष्णे कमलपत्राक्षे सन्न्यस्ताखिलराधस: ॥ ६ ॥
gopa-vṛddhāṁś ca vidhi-vad yaviṣṭhair abhivanditaḥ yathā-vayo yathā-sakhyaṁ yathā-sambandham ātmanaḥ
भगवान बलरामांनी गोपवृद्धांना विधिपूर्वक नमस्कार केला आणि कनिष्ठांनीही आदराने वंदन केले. वय, सख्य व नातेसंबंध याप्रमाणे ते हसत, हस्तग्रहण इत्यादींनी प्रत्येकाशी आपुलकीने भेटले. मग विश्रांती घेऊन प्रभू सुखासनावर बसले; सभोवती जमलेले गोप प्रेमाने गद्गद वाणीने द्वारकेतील आप्तांचे कुशल विचारू लागले, आणि बलरामांनीही गोपांचे कल्याण विचारले—कारण ते कमलनयन श्रीकृष्णात सर्वस्व अर्पून होते।
FAQs
This verse describes devotees whose voices become faltering and choked due to intense affection, showing that genuine bhakti naturally expresses itself through emotion-centered remembrance of Kṛṣṇa.
Because Kṛṣṇa is their very life and refuge; the verse states they entrusted all their ‘rādhas’—their means, efforts, and inner burdens—unto the lotus-eyed Lord.
Do your duties responsibly, but mentally offer outcomes and anxieties to Kṛṣṇa through prayer and remembrance—treating Him as the ultimate shelter while acting with sincerity.