Shloka 37
Jarāsandha’s Siege of Mathurā, Kṛṣṇa-Balarāma’s Victory, and the Founding of Dvārakā amid Kālayavana’s Threat
शङ्खदुन्दुभयो नेदुर्भेरीतूर्याण्यनेकश: । वीणावेणुमृदङ्गानि पुरं प्रविशति प्रभौ ॥ ३७ ॥ सिक्तमार्गां हृष्टजनां पताकाभिरभ्यलङ्कृताम् । निर्घुष्टां ब्रह्मघोषेण कौतुकाबद्धतोरणाम् ॥ ३८ ॥
śaṅkha-dundubhayo nedur bherī-tūryāṇy anekaśaḥ vīṇā-veṇu-mṛdaṅgāni puraṁ praviśati prabhau
प्रभू नगरात प्रवेश करताच शंख व दुंदुभी निनादल्या; अनेक भेरी-तूर्य, वीणा, वेणू व मृदंग एकत्र वाजू लागले. रस्ते पाण्याने शिंपडलेले होते, जनता हर्षित होती, पताकांनी नगर सजले होते; उत्सवाचे तोरण बांधले होते आणि वेदमंत्रांच्या ब्रह्मघोषाने सारी नगरी दुमदुमली होती.
FAQs
This verse describes a jubilant welcome as Kṛṣṇa enters the city, with conches, drums, and other instruments sounding—showing public, devotional celebration of the Lord’s presence.
The instruments convey the community’s collective joy and reverence, emphasizing that the Lord’s arrival naturally awakens festive bhakti and auspiciousness.
Create a devotional atmosphere—kīrtana, music, and heartfelt welcome—when remembering or worshiping Kṛṣṇa, turning spiritual practice into a joyful celebration.