Shloka 45
Veṇu-gīta-āhvāna and the Gopīs’ Appeal: The Opening of Rāsa-līlā
नद्या: पुलिनमाविश्य गोपीभिर्हिमवालुकम् । जुष्टं तत्तरलानन्दिकुमुदामोदवायुना ॥ ४५ ॥ बाहुप्रसारपरिरम्भकरालकोरु- नीवीस्तनालभननर्मनखाग्रपातै: । क्ष्वेल्यावलोकहसितैर्व्रजसुन्दरीणा- मुत्तम्भयन् रतिपतिं रमयां चकार ॥ ४६ ॥
nadyāḥ pulinam āviśya gopībhir hima-vālukam juṣṭaṁ tat-taralānandi kumudāmoda-vāyunā
श्रीकृष्ण गोपिकांसह यमुनेच्या तीरावर गेले; तेथील वाळू शीतल होती आणि लहरींनी प्रफुल्लित झालेल्या वाऱ्यात कुमुदांचा सुगंध होता. तेथे त्यांनी बाहू पसरून गोपिकांना आलिंगन दिले; हात, केस, मांड्या, कंबरपट्टा व स्तनांचा स्पर्श, नखांनी हलकी खोडकर खरचट, खेळकर विनोद, कटाक्ष व हास्य यांद्वारे व्रजसुंदरींमध्ये कामदेव जागवून प्रभूंनी रासरमण केले।
FAQs
It describes the gopīs entering the cool sandy bank, made joyful by a fragrant breeze from blooming kumuda lotuses—setting a serene, devotional atmosphere for Kṛṣṇa’s pastimes.
Because Vraja’s nature is part of Kṛṣṇa’s līlā—its breeze, sand, and lotus fragrance heighten the mood of loving devotion as the gopīs approach Him.
Create a sacred atmosphere for bhakti—choose a calm place, reduce distractions, and let the mind become receptive to remembrance of Kṛṣṇa.