Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 13
Deva–Asura Battle after the Nectar; Bali’s Illusions and Hari’s Intervention
चित्रध्वजपटै राजन्नातपत्रै: सितामलै: । महाधनैर्वज्रदण्डैर्व्यजनैर्बार्हचामरै: ॥ १३ ॥ वातोद्धूतोत्तरोष्णीषैरर्चिर्भिर्वर्मभूषणै: । स्फुरद्भिर्विशदै: शस्त्रै: सुतरां सूर्यरश्मिभि: ॥ १४ ॥ देवदानववीराणां ध्वजिन्यौ पाण्डुनन्दन । रेजतुर्वीरमालाभिर्यादसामिव सागरौ ॥ १५ ॥
citra-dhvaja-paṭai rājann ātapatraiḥ sitāmalaiḥ mahā-dhanair vajra-daṇḍair vyajanair bārha-cāmaraiḥ
हे राजन्, पांडुनंदना! देव व दानव यांच्या दोन्ही सेनांची रचना रंगीबेरंगी ध्वज-पटांनी व स्वच्छ शुभ्र छत्रांनी शोभत होती; मौल्यवान रत्नांनी जडविलेले दंड, मोरपिसांचे व चामराचे व्यजन लहरत होते. वाऱ्याने त्यांच्या वस्त्रांचे पदर उडत होते; सूर्यकिरणांत ढाली, अलंकार व स्वच्छ तीक्ष्ण शस्त्रे दिपून उठली. अशा रीतीने दोन्ही ध्वजिन्या जणू जलचरांच्या माळांनी भरलेल्या दोन महासागरांसारख्या शोभल्या।
FAQs
It portrays the armies as splendidly arranged—colorful flags, spotless parasols, strong standards, and ceremonial fans—showing the grandeur of the impending divine conflict.
Śukadeva is narrating the scene directly to Mahārāja Parīkṣit, keeping the dialogue intimate while unfolding the battlefield’s majestic details.
Outer display can be impressive, but it is ultimately a backdrop—one should focus on the deeper purpose (dharma and devotion) behind life’s conflicts and endeavors.