
Chapter 203 — नरकस्वरूपम् (Naraka-svarūpa: The Nature of Hell)
भगवान अग्नी वसिष्ठांना मृत्यूवेळी व मृत्यूनंतर कर्मकारणभाव कसा उलगडतो ते सांगतात. पुष्पादी अर्पण करून विष्णूची भक्तिपूर्वक पूजा केल्यास नरकपतन टळते; आणि जल, अग्नी, विष, शस्त्र, उपासमार, रोग किंवा पडणे अशा निकट कारणांमुळे देहधाऱ्याचा मृत्यू होतो. त्यानंतर जीव कर्मानुसार दुसरे शरीर धारण करतो—पापासाठी यातना, धर्मासाठी सुख. यमाचे भयानक दूत पाप्यांना दक्षिणद्वाराने ‘कुमार्गा’ने नेतात, तर धर्मात्मे अन्य मार्गांनी जातात. अध्यायात विविध नरकांची व दंडांची यादी देऊन हिंसा, चोरी, लैंगिक दुराचार, यज्ञ/विधीभ्रंश, कर्तव्यदुर्लक्ष इत्यादी पापांनुसार ठराविक यातना वर्णिल्या आहेत. शेवटी उपाय म्हणून व्रतपालन—विशेषतः मासोपवास, एकादशी-व्रत व भीष्म-पंचक—नरकगतीपासून रक्षण करणारे धर्मरक्षक साधन आहे असे सांगितले आहे।
No shlokas available for this adhyaya yet.
Devotion expressed as Viṣṇu-pūjā—specifically worship with offerings beginning with flowers—functions as a protective dharmic force that prevents naraka-gati, complemented by vrata disciplines (month-long fast, Ekādaśī, Bhīṣma-pañcaka).
It presents a sequence: death via proximate causes, acquisition of a karmically appropriate body, guidance by Yamadūtas toward Yama, and allocation to specific narakas where punishments correspond to specific transgressions.