
Ekādaśī-vrata (Observance of Ekādaśī)
दशमी-व्रतानंतर लगेचच अग्निदेव एकादशी-व्रताचे उपदेश करतात आणि हा उपवास भुक्ती व मुक्ती देणारे सूक्ष्म आध्यात्मिक साधन आहे असे सांगतात. व्रताची सुरुवात दशमीपासून—नियत आहार, मांसत्याग आणि ब्रह्मचर्य पाळून—देह-मन तयार करण्याने होते. शुक्ल व कृष्ण दोन्ही पक्षातील एकादशीला अन्नसेवन निषिद्ध आहे; विशेषतः एकादशी द्वादशीशी संयोग पावल्यास हरिसान्निध्य वाढते आणि पारणाचा काळ निर्णायक ठरतो. काही तिथी-भागाच्या अटींमध्ये त्रयोदशीला पारण करता येते; त्याचे पुण्य शंभर वैदिक यज्ञांइतके मानले आहे. मात्र दशमी-मिश्र एकादशीचे व्रत करू नये, ते विपरीत फल देते. कमलनयन अच्युताच्या शरण जाऊन भक्तिपूर्वक संकल्प केला जातो. शुक्ल एकादशीला पुष्य नक्षत्र, तसेच श्रवणयुक्त एकादशी/द्वादशी (विजया तिथी) शुभ मानली आहे; फाल्गुन-पुष्य-विजयेत मधु व मांस वर्ज्य केल्यास कोटीगुण पुण्य सांगितले आहे. शेवटी विष्णुपूजा सर्वोपकाररूप असून समृद्धी, संतती आणि विष्णुलोकी मान देते।
No shlokas available for this adhyaya yet.
One should eat in a regulated manner and abstain from meat and sexual intercourse, establishing bodily restraint as the precondition for a valid Ekādaśī fast.
By combining ethical restraint, precise calendrical discipline (tithi/nakṣatra rules), and Viṣṇu-bhakti through pūjā and śaraṇāgati, the vrata is taught as karma-purification that yields prosperity and social stability while directing the devotee toward liberation and Viṣṇu-loka.