
Chapter 69 — स्नानविधानम् (Rules for Ritual Bathing / Snapanotsava-vidhi)
भगवान अग्नी स्नपनोत्सव-विधी सांगतात—मंदिरासमोर प्रतिष्ठा व उत्सव-चक्रांत होणारा भव्य स्नान-समारंभ। प्रथम ध्यान, अर्चना व हरिप्रीत्यर्थ होम करून पूर्णाहुती दिली जाते. मंडपात मंडल रचून सूत्र-माळांनी संस्कारित कलश स्थापतात; चौकोनी आवरण रुद्र-भागांत विभागून दिशेनुसार धान्य-बी, तीर्थोदक, फळे-फुले, औषधी, सुगंध व रत्न/खनिज द्रव्ये ठेवतात. मध्यभागी विशेष कलश—तूप (इंद्र-समूह), मध (आग्नेय-समूह), तीळतेल (याम्य/दक्षिण), दूध (नैरृत्य/दक्षिण-पश्चिम), दही (सौम्य/पूर्व)—असा नवकाधारित विन्यास. कषाय, मृत्तिका व शंखनादादी मंगलध्वनींनी स्नान पूर्ण होते. मूलमंत्राने स्नापनानंतर अग्निपूजा, सर्वभूत-बली, भोजनदान व दक्षिणा; पूर्ण स्नपनोत्सवात 1008 कलशांपर्यंत उपयोग होतो. गौरी–लक्ष्मी-विवाहादी उत्सवांचे पूर्वकर्म म्हणून हे प्रतिष्ठा-शुद्धीशी जोडले आहे।
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये देवयात्रोत्सवकथनं नाम अष्टषष्टितमो ऽध्यायः अर्चिकैर् इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः अथोनसप्ततितमो ऽध्यायः स्नानविधानं अग्निर् उवाच ब्रह्मन् शृणु प्रवक्षामि स्नपनोत्सवविस्तरं प्रासादस्याग्रतः कुम्भान्मण्डपे मण्डले न्यसेत्
अशा प्रकारे आदिमहापुराणातील आग्नेय भागात “देवयात्रोत्सवकथन” नावाचा अष्टषष्टितम अध्याय समाप्त झाला. (चिन्हित हस्तलिखितात “अर्चिकैर्…” असा पाठ आहे.) आता एकोणसत्तरावा अध्याय—“स्नानविधान” सुरू होतो. अग्नि म्हणाले—हे ब्रह्मन्, ऐक; स्नपन-उत्सवाची सविस्तर विधी मी सांगतो. प्रासादासमोर मण्डपात मण्डलावर कुम्भ ठेवावेत.
Verse 2
कुर्याद् ध्यानार्चनं होमं हरेरादौ च कर्मसु सहस्रं वा शतं वापि होमयेत् पूर्णया सह
कर्मांच्या आरंभी हरिचे ध्यान, अर्चन आणि होम करावा. सहस्र किंवा शत आहुती द्याव्यात; आणि पूर्णाहुती (पूर्णया) सह समाप्ती करावी.
Verse 3
स्नानद्रव्याण्यथाहृत्य कलशांश्चापि विन्यसेत् अधिवास्य सूत्रकण्ठान् धारयेन्मण्डले घटान्
त्यानंतर स्नानद्रव्ये आणून कलशही योग्य रीतीने मांडावेत. त्यांना अधिवास/संस्कार करून मण्डलात घट ठेवावेत आणि त्यांच्या कंठावर सूत्रमाळा धारण कराव्यात.
Verse 4
चतुरस्रं पुरं कृत्वा रुद्रैस्तं प्रविभाज्येत् मध्येन तु चरुं स्थाप्य पार्श्वे पङ्क्तिं प्रमार्जयेत्
चौरस पुर (परिसर) करून तो रुद्रांनुसार विभागावा. नंतर मध्यभागी चरू स्थापून दोन्ही बाजूंच्या पंक्ती/रेषा काळजीपूर्वक स्वच्छ व चिन्हांकित कराव्यात.
Verse 5
शालिचूर्णादिनापूर्य पूर्वादिनवकेषु च कुम्भमुद्रां ततो बध्वा घटं तत्रानयेद् बुधः
पूर्व इत्यादी नऊ स्थानांत तांदळाचे पीठ इत्यादी भरून, नंतर कुंभ-मुद्रा बांधून, बुध्दिमान साधकाने तेथे घट/कलश आणावा.
Verse 6
पुण्डरीकाक्षमन्त्रेण दर्भांस्तांस्तु विसर्जयेत् अद्भिः पूर्णं सर्वरत्नयुतं मध्ये न्यसेद् घटं
पुंडरीकाक्ष-मंत्राने त्या दर्भांचे विसर्जन करावे; आणि मध्यभागी जलाने पूर्ण व सर्वरत्नयुक्त घट/कलश स्थापावा.
Verse 7
यवव्रीहितिलांश् चैव नीवरान् श्यामकान् क्रमात् कुलत्थमुद्गसिद्धार्थांस्तच्छुक्तानष्टदिक्षु च
यव, व्रीही व तीळ; नंतर क्रमाने नीवार व श्यामक; तसेच कुलत्थ, मुद्ग व सिद्धार्थ (पांढरी मोहरी)—भुस्यासह—आठही दिशांत विन्यस्त करावेत.
Verse 8
ऐन्द्रे तु नवके मध्ये घृतपूर्णं घटं न्यसेत् पलाशाश्वत्थन्यग्रोधविल्वोदुम्बरशीर्षां
ऐन्द्र कर्मात नवकाच्या मध्यभागी घृताने पूर्ण घट/कलश स्थापावा; आणि त्यावर पलाश, अश्वत्थ, न्यग्रोध, बिल्व व उदुंबर यांच्या शिरोभागी कोंब/फांद्यांचा गुच्छ ठेवावा.
Verse 9
जम्बूशमीकपित्थानां त्वक्कषायैर् घटाष्टकं आग्नेयनवके मध्ये मधुपूर्णं घटं न्यसेत्
जांभूळ, शमी व कैथ यांच्या सालींच्या कषायाने आठ घट सिद्ध करावेत; ‘आग्नेय’ नवक-विन्यासाच्या मध्यभागी मधुपूर्ण घट स्थापावा।
Verse 10
गोशृङ्गनश्वगङ्गागजेन्द्रदशनेषु च तीर्थक्षेत्रखलेष्वष्टौ मृत्तिकाः स्युर्घटाष्टके
घटाष्टकासाठी आठ प्रकारच्या पवित्र मृत्तिका असाव्यात: गो-शृंगातून, घोड्यापासून, गंगेतून, गजेन्द्राच्या दातातून, तसेच तीर्थ, पवित्र क्षेत्र आणि खळे (धान्य मळणीचे ठिकाण) येथून—अशा आठ।
Verse 11
प्रविभावयेदिति ख, ग, घ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः याम्ये तु नवके मध्ये तिलतैलघटं न्यसेत् नारङ्गमथ जम्बीरं खर्जूरं मृद्विकां क्रमात्
‘प्रविभावयेत्’—असा ख, ग, घ-चिन्हित तीन हस्तलिखितांचा पाठ आहे. याम्य नवकाच्या मध्यभागी तिळतेलाने भरलेला घट ठेवावा; आणि क्रमाने संत्रे, जंबीर (लिंबू), खजूर व मृद्विका (मनुका/किशमिश) अर्पण/स्थापित करावी।
Verse 12
नारिकेलं न्यसेत् पूगं दाडिमं पनसं फलं नैरृते नवके मध्ये क्षीरपूर्णं घटं न्यसेत्
नारळ, पूग (सुपारी), डाळिंब आणि फणस हे फळ ठेवावीत; तसेच नैऋत्य नवकाच्या मध्यभागी दूधाने भरलेला घट स्थापावा।
Verse 13
कुङ्कुमं नागपुष्पञ्च चम्पकं मालतीं क्रमात् मल्लिकामथ पुन्नागं करवीरं महोत्पलं
क्रमाने: कुंकुम (केशर), नागपुष्प, चंपक, मालती; मग मल्लिका, पुन्नाग, करवीर आणि महोत्पल (मोठे उत्पल/कमळ)।
Verse 14
पुष्पाणि चाप्ये नवके मध्ये वै नारिकेलकम् नादयेमथ सामुद्रं सारसं कौपमेव च
पुष्पेही अर्पण करावीत; नवक-विन्यासाच्या मध्यभागी नारळ ठेवावा. नंतर सामुद्र शंख, सारस शंख व कौप शंख यांचा नाद करावा.
Verse 15
वर्षजं हिमतोयञ्च नैर्झरङ्गाङ्गमेव च उदकान्यथ वायव्ये नवके कदलीफलं
पावसाचे पाणी, हिम-विघटित पाणी, झऱ्याचे पाणी आणि गंगाजल—ही मुख्य उदके आहेत. तसेच वायव्य-संबंधी नवकात कदळी (केळी) फळ सांगितले आहे.
Verse 16
सहदेवीं कुमारीं च सिंहीं व्याघ्रीं तथामृतां विष्णुपर्णीं शतशिवां वचां दिव्यौषधीर्न्यसेत्
सहदेवी, कुमारी (घृतकुमारी), सिंही, व्याघ्री, अमृता (गुडूची), विष्णुपर्णी, शतशिवा आणि वचा—या दिव्य औषधी न्यासाव्यात.
Verse 17
पूर्वादौ सौम्यनवके मध्ये दधिघटं न्यसेत् पत्रमेलां त्वचं कुष्ठं बालकं चन्दनद्वयं
पूर्वेकडून आरंभ करून सौम्य नवक-विन्यासात मध्यभागी दह्याचा घट ठेवावा; तसेच पत्र-एला, दालचिनीची साल, कुष्ठ, बालक आणि दोन्ही प्रकारचे चंदन ठेवावे.
Verse 18
लतां कस्तूरिकां चैव कृष्णागुरुमनुक्रमात् सिद्धद्रव्याणि पूर्वादौ शान्तितोयमथैकतः
क्रमाने लता, कस्तुरी आणि कृष्ण-अगुरु घ्यावे. पूर्वादि क्रमाने सिद्ध द्रव्यांची मांडणी करून, नंतर शांती-तोयासह एकत्र संयोजावे.
Verse 19
चन्द्रतारं क्रमाच्छुक्लं गिरिसारं त्रपु न्यसेत् घनसारं तथा शीर्षं पूर्वादौ रत्नमेव च
क्रमाने श्वेत ‘चंद्र-तारा’ चिन्ह न्यास करावा; नंतर गिरिसार (खनिज द्रव्य) व त्रपु (टिन) ठेवावे. तसेच घनसार (कापूर) ठेवून मस्तकावर चिन्ह/लेपन करावे, आणि पूर्वादी दिशांत रत्नही स्थापावे.
Verse 20
घृतेनाभ्यर्ज्य चोद्वर्त्य स्नपयेन्मूलमन्त्रतः गन्धाद्यैः पूजयेद्वह्नौ हुत्वा पूर्णाहुतिं चरेत्
तुपाने अभ्यंग करून व नंतर उद्वर्तन/मर्दन करून, मूलमंत्रोच्चाराने स्नपन करावे. मग गंधादी द्रव्यांनी अग्नीची पूजा करावी; आहुती देऊन पूर्णाहुती करावी.
Verse 21
बलिञ्च सर्वभूतेभ्यो भोजयेद्दत्तदक्षिणः देवैश् च मुनिभिर्भूपैर् देवं संस्थाप्य चेश्वराः
सर्वभूतांना बलि अर्पण करून, नियत दक्षिणा देऊन (आमंत्रितांना) भोजन घालावे. नंतर देवाची स्थापना करून, यजमान/आचार्यगण देव, मुनि व राजे यांसह (तृप्त करून) विधीची समाप्ती करावी.
Verse 22
घोषसारमिति ख, ग, घ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः देवैश् च मुनिभिः सार्धमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः दिव्यैश् च बलिभिर्धूपैर् देवमिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः बभूवुः स्थापित्वेत्थं स्नपनोत्सवकं चरेत् अष्टोत्तरसहस्रेण घटानां सर्वभाग् भवेत्
‘घोषसारम्’—हा पाठ ख, ग, घ-चिन्हित तीन पुस्तकांत आहे; ‘देवैश्च मुनिभिः सार्धम्’—हा पाठ ङ-चिन्हित पुस्तकात आहे; ‘दिव्यैश्च बलिभिर्धूपैर्देवम्’—हा पाठ घ-चिन्हित पुस्तकात आहे. अशा रीतीने स्थापना करून स्नपन-उत्सव करावा; एक हजार आठ कलशांनी विधी सर्वांगपूर्ण होतो.
Verse 23
यज्ञावभृथस्नानेन पूर्णसंस्नापनं कृतम् गौरीलक्ष्मीविवाहादि चोत्सवं स्नानपूर्वकम्
यज्ञाच्या अवभृथ-स्नानाने पूर्ण संस्नापन सिद्ध होते. तसेच गौरी-लक्ष्मी-विवाह इत्यादी उत्सवही स्नान हे पूर्वकर्म मानूनच करावेत.
Prepare mandapa-maṇḍala and consecrated kalaśas; perform dhyāna–arcana–homa to Hari; arrange navaka/directional substances; bathe with mūla-mantra; worship fire and complete with pūrṇāhuti; offer bali, feed recipients with dakṣiṇā, and conclude the utsava.
The chapter frames completeness through calibrated plenitude: multiple kalaśas allow direction-wise, substance-wise, and mantra-wise integration, and explicitly states that 1008 pots render the rite complete in all parts.
By treating spatial order (maṇḍala/navaka, Rudra divisions) and material taxonomy (waters, herbs, fragrances, earths, gems) as disciplined offerings, the chapter makes technical ritual architecture a vehicle for purity, communal welfare (bali/feeding), and devotional stabilization of the installed deity.