
Chapter 47 — शालग्रामादिपूजाकथनं (Teaching the Worship of Śālagrāma and Related Sacred Forms)
या अध्यायात भगवान अग्नी शालग्राम व हरिच्या चक्र-चिन्हित रूपांची पूजाविज्ञानपद्धती क्रमाने सांगतात. पूजा काम्य, अकाम्य आणि उभयात्मिका (मिश्र) अशी विभागून मीनादि रूपवर्गांना अपेक्षित फळांशी जोडतात; चक्रावर सूक्ष्म बिंदू-लक्षण सांगून वराह-नरसिंह-वामनाशी निगडित मोक्षाभिमुख साधनाही दर्शवतात. पुढे विधीभागात मण्डलरचना (चौकोनात चक्राब्ज; नंतर षोडश-अर व अष्टदल), हृदयात प्रणव-प्रतिष्ठा, हात-देहावर षडङ्ग-न्यास आणि मुद्रांचा क्रम दिला आहे. दिशापूजेत परिघरक्षणासाठी गुरु, गण, धातृ, विधातृ/कर्तृ/हर्तृ, विश्वक्सेन व क्षेत्रपाल यांची पूजा; तसेच वेदाधार, आधारानन्तक, भू, पीठ, पद्म इ. स्तर आणि सूर्य-चंद्र-अग्नि मण्डलांची स्थापना सांगितली आहे. विश्वक्सेन/चक्र/क्षेत्रपाल यांचे पूर्वपूजन न झाल्यास शालग्रामपूजा ‘निष्फळ’ ठरते—आगमिक शुद्धता व अंतःभाव यांवरच सिद्धी व धर्मफल अवलंबून आहे।
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये शालग्रामादिमूर्तिलक्षणं नाम षट्चत्वारिंशो ऽध्यायः अथ सप्तचत्वारिंशो ऽध्यायः शालग्रामादिपूजाकथनं भगवानुवाच शालग्रामादिचक्राङ्कपूजाः सिद्ध्यै वदामि ते त्रिविधा स्याद्धरेः पूजा काम्याकाम्योभयात्मिका
अशा प्रकारे आदिमहापुराणाच्या आग्नेय भागातील ‘शालग्रामादी मूर्तिलक्षण’ नावाचा छेचाळीसावा अध्याय समाप्त झाला. आता सत्तेचाळीसावा अध्याय—‘शालग्रामादी पूजाकथन’ सुरू होतो. भगवान म्हणाले—सिद्धीसाठी मी तुला शालग्रामादी चक्रांकित रूपांची पूजा सांगतो. हरीची पूजा तीन प्रकारची—काम्य, अकाम्य आणि उभयात्मिका।
Verse 2
मीनादीनान्तु पञ्चानां काम्याथो वोभयात्मिका मध्यचक्राधः सूक्ष्मविन्दुक इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः काम्यार्थेवोभयात्मकेति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः वराहस्य नृसिंहस्य वामनस्य च मुक्तये
मीनादी पाच (रूप/मंत्र) यांसाठी फल काम्यही आहे आणि उभयात्मिकाही आहे। मध्यचक्राच्या खाली सूक्ष्म बिंदू असतो—असा चिह्नित हस्तलिखित-पाठ; दुसऱ्या पाठात—‘काम्यार्थे उभयात्मिका’ असे आहे। वराह, नृसिंह व वामन यांच्याशी संबंधित मुक्तीसाठी (ही विधी) आहे।
Verse 3
चक्रादीनां त्रयाणान्तु शालग्रामार्चनं शृणु उत्तमा निष्फला पूजा कनिष्ठा सफलार्चना
चक्रादी तीन (विष्णु-चिन्हां) संदर्भात शालग्राम-अर्चन ऐका। ‘उत्तम’ पूजा (भावशुद्धी नसल्यास) निष्फळ ठरते; पण ‘कनिष्ठ’ पूजा देखील, जर खरी अर्चना असेल, तर फलदायी होते।
Verse 4
मध्यमा मूर्तिपूजा स्याच्चक्राब्जे चतुरस्रके प्रणवं हृदि विन्यस्य षडङ्गङ्करदेहयोः
मध्यम मूर्तिपूजा चक्राब्ज चतुरस्रात स्थापून केली जाते. हृदयात प्रणव (ॐ) विन्यस्त करून हातांवर व देहावर षडङ्ग-न्यास करावा.
Verse 5
कृतमुद्रात्रयश् चक्राद् वहिः पूवे गुरुं यजेत् आप्ये गणं वायवे च धातारं नैरृते यजेत्
तीन मुद्रा करून चक्राबाहेर पूर्वेस गुरूची पूजा करावी. आप्य (जल/पश्चिम) दिशेस गणाची, वायव्येस धात्याची आणि नैऋत्येस पुन्हा धात्याची पूजा करावी.
Verse 6
विधातारञ्च कर्तारं हर्तारं दक्षसौम्ययोः विश्वक्सेनं यजेदीशे आग्नेये क्षेत्रपालकम्
दक्षिण व उत्तर दिशांत क्रमाने विधाता, कर्ता व हर्ता यांची पूजा करावी. ईशान (ईश) दिशेस विश्वक्सेनाची व आग्नेय दिशेस क्षेत्रपालकाची पूजा करावी.
Verse 7
ऋगादिवेदान् प्रागादौ आधारानन्तकं भुवं पीठं पद्मं चार्कचन्द्रवह्न्याख्यं मण्डलत्रयं
आरंभी पूर्वेकडून ऋग् इत्यादी वेदांचा विन्यास करावा. नंतर आधार-अनन्तक, भू-स्तर, पीठ, पद्म आणि अर्क (सूर्य), चंद्र व वह्नि (अग्नी) अशी मण्डलत्रयी स्थापावी.
Verse 8
आसनं द्वादशार्णेन तत्र स्थाप्य शिलां यजेत् अस्तेन च समस्तेन स्ववीजेन यजेत् क्रमात्
द्वादशाक्षरी मंत्राने आसन स्थापून तेथे शिला प्रतिष्ठित करून तिची पूजा करावी. नंतर क्रमाने अस्त्र-मंत्राने, समस्त मंत्रसमूहाने आणि स्वबीज-मंत्राने पूजा करावी.
Verse 9
पूर्वादावथ वेदाद्यैर् गायत्रीभ्यां जितादिना प्रणवेनार्चयेत् पञ्चान्मुद्रास्तिस्रः प्रदर्शयेत्
पूर्व दिशेपासून आरंभ करून वेदाच्या प्रारंभीच्या (आवाहनात्मक) मंत्रांनी, दोन्ही गायत्रींनी, ‘जित…’ने आरंभ होणाऱ्या मंत्राने व प्रणव (ॐ) ने पूजन करावे; तसेच पाच मुद्रांसह तीन मुद्राही दाखवाव्यात।
Verse 10
विश्वक्सेनस्य चक्रस्य क्षेत्रपालस्य दर्शयेत् शालग्रामस्य प्रथमा पूजार्थो निष्फलोच्यते
प्रथम विश्वक्सेन, सुदर्शनचक्र आणि क्षेत्रपाल यांना (आदराने) दर्शवावे. या पूर्वकर्माविना केलेली शालग्रामपूजा निष्फळ असे सांगितले आहे।
Verse 11
पूर्ववत् षोडशारञ्च सपद्मं मण्डलं लिखेत् शङ्खचक्रगदाखड्गैर् गुर्वाद्यं पूर्ववद्यजेत्
पूर्ववत् सोळा आरे असलेले, पद्मयुक्त मांडल रेखाटावे. शंख, चक्र, गदा व खड्ग या चिन्हांसह गुरूपासून आरंभ करून पूर्वविधीप्रमाणे यजन/पूजन करावे।
Verse 12
पूर्वे सौम्ये धनुर्वाणान् वेदाद्यैर् आसनं ददेत् शिलां न्यसेद् द्वादशार्णैस्तृतीयं पूजनं शृणु
शुभ पूर्व दिशेत धनुष्य-बाण स्थापून वेदादि मंत्रांनी आसन अर्पण करावे. द्वादशाक्षरी मंत्राने शिळा स्थापित करावी. आता तिसरी पूजनविधी ऐक।
Verse 13
अष्टारमब्जं विलिखेत् गुर्वाद्यं पूर्ववद्यजयेत् चतुर्भिः पूर्ववद्यजेदिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः गन्धाद्यैर् इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अष्टार्णेनासनं दत्वा तेनैव च शिलां न्यसेत् पूजयेद्दशधा तेन गायत्रीभ्यां जितं तथा
आठ पाकळ्यांचे कमळ-मांडल रेखाटावे. गुरूपासून आरंभ करून पूर्ववत् पूजन करावे; तसेच चार (उपचार/अंग) यांनीही पूर्ववत्, आणि गंधादि द्रव्यांनीही. अष्टाक्षरी मंत्राने आसन देऊन त्याच मंत्राने शिळा स्थापित करावी. मग त्याच मंत्राने दहा प्रकारे पूजन करावे; दोन्ही गायत्री व ‘जित’ मंत्रानेही तसेच सिद्धी होते।
The chapter emphasizes ritual sequencing and ritual-geometry: constructing specific maṇḍalas (cakrābja-in-square; sixteen-spoked; eight-petalled), performing praṇava-hṛdaya installation and ṣaḍaṅga-nyāsa, and completing directional worship—especially Viśvaksena, Sudarśana Cakra, and Kṣetrapāla—as mandatory preliminaries for efficacious Śālagrāma arcana.
It ties external correctness (mantra, nyāsa, mudrā, maṇḍala, and dikpūjā) to inner disposition (bhāva), warning that even ‘highest’ worship can be fruitless without proper orientation, while disciplined arcana—though ‘inferior’ in form—becomes fruitful, aligning siddhi, protection, and devotion toward dharma and mukti.