Adhyaya 217
Gāyatrī-nirvāṇa (गायत्रीनिर्वाणम्) — Śiva-Liṅga Stuti as a Path to Yoga and Nirvāṇa
अग्नी सांगतो की लिंगरूप शिवाची स्तुती केल्याने गायत्रीच्या साहाय्याने योगसिद्धी प्राप्त होते; वसिष्ठादी ऋषींना शंकराकडून ‘निर्वाण’ नावाचे परम ब्रह्म लाभले. या अध्यायात संक्षिप्त लिंगस्तोत्र आहे—शिवाला सुवर्णमय, वैदिक, परम, आकाशसदृश, सहस्ररूप, अग्नितेजस्वी, आद्य व श्रुतीप्रसिद्ध म्हणून नमस्कार केला आहे. स्तोत्रात लिंगाला पाताळ व ब्रह्मापासून अव्यक्त, बुद्धी, अहंकार, भूत, इंद्रिये, तन्मात्रा, पुरुष, भाव व त्रिगुण—आणि शेवटी यज्ञ व तत्त्व यांचे चिन्ह म्हणून एकरूप केले आहे. पुढे प्रार्थना—श्रेष्ठ योग, योग्य संतती, अक्षय ब्रह्म व परम शांती द्यावी. शेवटी श्रीपर्वतावर वसिष्ठाच्या स्तुतीने प्रसन्न होऊन शिवाने वंशाची अक्षयता व अढळ धर्मबुद्धीचा वर देऊन अंतर्धान पावला—स्तोत्र हे तत्त्वोपदेशक व वरप्रद साधन ठरते.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
That Śiva as Liṅga is the all-pervading reality mirrored in cosmic and psychological principles, and that Gāyatrī-linked devotion and yoga culminate in realization of Nirvāṇa (Parabrahman).
A layered identification of the liṅga with Sāṃkhya-style tattvas (avyakta, buddhi, ahaṅkāra, indriyas, tanmātras, bhūtas), the tri-guṇas, and yajña/tattva—presenting Śiva as both transcendence and immanence.
It frames stuti as sādhanā: devotion and mantra-yoga yield inner peace and Brahman-realization, while also legitimizing worldly stability through boons such as akṣaya lineage and steadfastness in dharma.