Shloka 46
देवकी-विवाहः, आकाशवाणी, भूरभारावतरण-याचना, क्षीराब्धि-स्तुति, केशावतार-नियोजनम्
एकस् त्वम् अग्र्यं परमं पदं यत् पश्यन्ति त्वां सूरयो ज्ञानदृश्यम् त्वत्तो नान्यत् किंचिद् अस्ति स्वरूपं यद् वा भूतं यच् च भव्यं परात्मन्
ekas tvam agryaṃ paramaṃ padaṃ yat paśyanti tvāṃ sūrayo jñānadṛśyam tvatto nānyat kiṃcid asti svarūpaṃ yad vā bhūtaṃ yac ca bhavyaṃ parātman
നീ മാത്രമേ പരമം—അഗ്ര്യവും ഉന്നതപദവും ആയുള്ളൂ; ഋഷിമാർ നിന്നെ സത്യജ്ഞാനത്തിന്റെ ദർശ്യവിഷയമായി ദർശിക്കുന്നു. നിന്നിൽ നിന്ന് വേറിട്ട സ്വതന്ത്ര സത്ത ഒന്നുമില്ല; ഉണ്ടായതും വരാനിരിക്കുന്നതും എല്ലാം നിന്റെ സ്വരൂപം തന്നേ, പരമാത്മാവേ।
Sage Parāśara (teaching Maitreya; invocatory/theological exposition of the Supreme Lord)
FAQs
In this verse it denotes the highest reality/abode—Vishnu Himself—realized by enlightened seers as the ultimate goal and ground of existence.
He states that apart from the Lord there is no separate, self-standing essence; whatever existed in the past and whatever will exist in the future is encompassed within the Lord’s own svarūpa (essential nature).
Vishnu is affirmed as Parātman and the supreme object of knowledge—establishing His absolute sovereignty and primacy before the Purana proceeds to creation and cosmic order.