Verse 52
Naadbindu
सशब्दश्चाक्षरे क्षीणे निःशब्दं परमं पदम् ।
सदा नादानुसन्धानात् संक्षीणा वासना भवेत् ॥
निरञ्जने विलीयेते मनोवायू न संशयः ।
नादकोटिसहस्राणि बिन्दुकोटिशतानि च ॥
सर्वे तत्र लयं यान्ति ब्रह्मप्रणवनादके ।
सर्वावस्थाविनिर्मुक्तः सर्वचिन्ताविवर्जितः ॥
मृतवत्तिष्ठते योगी स मुक्तो नात्र संशयः ।
शङ्खदुन्दुभिनादं च न शृणोति कदाचन ॥
स-शब्दः च अक्षरे क्षीणे निः-शब्दम् परम् पदम् ।
सदा नाद-अनुसन्धानात् सं-क्षीणा वासना भवेत् ॥
निरञ्जने विलीयेते मनः-वायू न संशयः ।
नाद-कोटि-सहस्राणि बिन्दु-कोटि-शतानि च ॥
सर्वे तत्र लयम् यान्ति ब्रह्म-प्रणव-नादके ।
सर्व-अवस्था-विनिर्मुक्तः सर्व-चिन्ता-विवर्जितः ॥
मृत-वत् तिष्ठते योगी सः मुक्तः न अत्र संशयः ।
शङ्ख-दुन्दुभि-नादम् च न शृणोति कदाचन ॥
saśabdaścākṣare kṣīṇe niḥśabdaṃ paramaṃ padam |
sadā nādānusandhānāt saṃkṣīṇā vāsanā bhavet ||
nirañjane vilīyete manovāyū na saṃśayaḥ |
nādakoṭisahasrāṇi bindukoṭiśatāni ca ||
sarve tatra layaṃ yānti brahmapraṇavanādake |
sarvāvasthāvinirmuktaḥ sarvacintāvivarjitaḥ ||
mṛtavattiṣṭhate yogī sa mukto nātra saṃśayaḥ |
śaṅkhadundubhinādaṃ ca na śṛṇoti kadācana ||
ശബ്ദസഹിതമായ അക്ഷരം (ഓംകാര) ക്ഷീണിക്കുമ്പോൾ, നിശ്ശബ്ദമായ പരമപദം വെളിവാകുന്നു. നാദാനുസന്ധാനം നിരന്തരം ചെയ്താൽ വാസനകൾ പൂർണ്ണമായി ക്ഷയിക്കുന്നു. നിരഞ്ജന ബ്രഹ്മത്തിൽ മനസ്സും പ്രാണവായുവും ലയിക്കുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. നാദങ്ങളുടെ ആയിരക്കണക്കിന് കോടികളും ബിന്ദുക്കളുടെ നൂറുകണക്കിന് കോടികളും—എല്ലാം അവിടെ, പ്രണവനാദരൂപമായ ബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. എല്ലാ അവസ്ഥകളിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞും എല്ലാ ചിന്തകളിൽ നിന്നുമൊഴിഞ്ഞും യോഗി മരിച്ചവനെപ്പോലെ നിൽക്കുന്നു; അവൻ മുക്തൻ—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ശംഖിന്റെയോ ദുന്ദുഭിയുടെയോ നാദം പോലും അവൻ ഒരിക്കലും കേൾക്കുകയില്ല.
When the syllable (akṣara, i.e., Oṃ) together with sound is exhausted, the supreme state is soundless. By constant investigation of nāda, latent impressions (vāsanā-s) become completely attenuated. In the stainless (nirañjana) [Brahman], mind and vital wind dissolve—there is no doubt. Thousands of crores of nāda-s and hundreds of crores of bindu-s—all of them enter dissolution there, in the Brahman that is the praṇava-nāda. Freed from all states and devoid of all thought, the yogin stands as if dead; he is liberated—no doubt of this. He does not at any time hear even the sounds of conch or drum.