Skanda Purana — Vishnu Khanda, Shloka 172
मानुषं देहमुत्सृज्य ते विमानान्यथारुहन् । तिर्यग्योनिगता ये च प्रविश्य सरयूं तदा
mānuṣaṃ dehamutsṛjya te vimānānyathāruhan | tiryagyonigatā ye ca praviśya sarayūṃ tadā
മാനുഷദേഹം ഉപേക്ഷിച്ച് അവർ പിന്നെ ദിവ്യവിമാനങ്ങളിൽ आरोഹിച്ചു. തിർയക്യോണിയിൽ (മൃഗജന്മത്തിൽ) ജനിച്ചവരും അന്നേ സമയം സരയൂവിൽ പ്രവേശിച്ച് അതേ ഉത്തമഗതി പ്രാപിച്ചു.
Brahmā (deduced, Vaiṣṇavakhaṇḍa narrative attribution)
Tirtha: Sarayū (Ayodhyā)
Type: ghat
Listener: Devotees/sages seeking Ayodhyā’s tīrtha-fruit
Scene: From the river rise radiant vimānas; souls, freed from human and animal embodiments alike, ascend in streams of light; the Sarayū becomes a luminous threshold between earth and heaven.
FAQs
The tīrtha’s grace is presented as universal—capable of elevating even those in non-human births—highlighting the boundless compassion embedded in sacred place theology.
Gopratāra Tīrtha on the Sarayū at Ayodhyā.
Entering/immersing in the Sarayū at the tīrtha is the implied practice.