Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 132
अनुग्राह्यो भगवता दक्षश्चापि दिवौ कसः । ततः प्रहस्य भगवान्कर्पद्दी नीललोहितः । उवाच प्रणतान्देवान्दक्षं प्राचेतसं हरः
anugrāhyo bhagavatā dakṣaścāpi divau kasaḥ | tataḥ prahasya bhagavānkarpaddī nīlalohitaḥ | uvāca praṇatāndevāndakṣaṃ prācetasaṃ haraḥ
ദക്ഷനും എല്ലാ ദേവന്മാരും ഭഗവാന്റെ അനുഗ്രഹത്തിന് യോഗ്യരായിരുന്നു. തുടർന്ന് നീലലോഹിതനായ ഭഗവാൻ ഹരൻ പുഞ്ചിരിച്ച്, നമസ്കരിച്ച ദേവന്മാരോടും പ്രാചേതസപുത്രനായ ദക്ഷനോടും പറഞ്ഞു.
Śiva (Hara, Nīlalohita)
Tirtha: Vastrāpatha-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Hara as Nīlalohita—radiant, slightly smiling—addresses the devas and Dakṣa (Prācetasa) who lie prostrate; the scene emphasizes humility and the Lord’s approachable majesty.
FAQs
Grace descends upon those who bow in humility; divine compassion transforms conflict into restoration.
Prabhāsa-kṣetra, within the Vastrāpathakṣetra Māhātmya narrative frame.
Praṇāma (prostration) is highlighted as the posture of receiving anugraha (divine favor).