Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 14
विष्णुना वारितो ब्रह्मा न ते वादस्तु युज्यते । तत्त्वं नाहं यदा नेदं ब्रह्मांडं सचराचरम्
viṣṇunā vārito brahmā na te vādastu yujyate | tattvaṃ nāhaṃ yadā nedaṃ brahmāṃḍaṃ sacarācaram
വിഷ്ണു ബ്രഹ്മാവിനെ തടഞ്ഞു പറഞ്ഞു—“ഈ വാദം നിനക്കു യോജിച്ചതല്ല. തത്ത്വതഃ, ചരാചരങ്ങളോടുകൂടിയ ഈ ബ്രഹ്മാണ്ഡം തന്നെ ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോൾ, ഞാൻ (ഈ വേറിട്ട അഹംഭാവമായി) ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…”
Sārasvata (narrator); direct speech attributed to Viṣṇu (contextual)
Tirtha: Kailāsa (as upadeśa-sthala within narrative)
Type: peak
Scene: Viṣṇu stands between Brahmā and Rudra, one hand raised in pacifying gesture (abhaya/śamana), the other indicating the cosmic egg as a teaching symbol; Brahmā lowers his gaze; Rudra’s fury subsides into stillness; devas exhale in relief.
FAQs
Ego-based rivalry is unfitting; true wisdom recalls the pre-cosmic reality in which personal claims have no ground.
Not directly; the verse supports the moral-theological frame of the Vastrāpatha-kṣetra māhātmya.
None.