Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 88
मृतस्यैवं गतिर्नास्ति नरके स विपच्यते । मृतं कांतं समादाय भार्याग्नौ प्रविशेद्यदि
mṛtasyaivaṃ gatirnāsti narake sa vipacyate | mṛtaṃ kāṃtaṃ samādāya bhāryāgnau praviśedyadi
ഇത്തരക്കാരന് മരണാനന്തരം ശുഭഗതി ഇല്ല; അവൻ നരകത്തിൽ ദഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഭാര്യ മരിച്ച പ്രിയനെ എടുത്തുകൊണ്ട് ഭാര്യാഗ്നി (ചിതാഗ്നി)യിൽ പ്രവേശിച്ചാൽ, വ്യത്യസ്ത ഗതി പറയപ്പെടുന്നു।
Unspecified (narrative voice within Vastrāpathakṣetra Māhātmya; likely a Purāṇic narrator addressing a king/listener)
Tirtha: Vastrāpatha-kṣetra
Type: kshetra
Listener: King within the story-context
Scene: A didactic tableau: on one side, a sinner’s soul bound and led toward a fiery hell; on the other, a devoted wife approaches a funeral pyre holding her deceased husband, suggesting a divergent fate.
FAQs
It stresses that severe sin leads to hellish suffering, while extreme acts framed as dharma are presented as altering karmic destiny.
The broader setting is the Vastrāpatha-kṣetra within the Prabhāsa Khaṇḍa’s sacred geography.
Entry into the funeral fire by the wife (presented here as a dharma-framed act affecting the husband’s post-mortem fate).