Adhyaya 3

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ वस्त्रापथे क्षेत्रे संति तीर्थानि कोटिशः । तथापि सारं ते वच्मि सर्वतीर्थमहोदयम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഇപ്പോൾ വസ്ത്രാപഥ ക്ഷേത്രത്തിൽ കോടിക്കണക്കിന് തീർത്ഥങ്ങളുണ്ട്; എങ്കിലും ഞാൻ നിനക്കു അതിന്റെ സാരം പറയുന്നു—സകല തീർത്ഥങ്ങളുടെയും മഹോദയം, പരമ മംഗളസ്രോതസ്സ്.

Verse 2

दामोदरे नदी प्रोक्ता स्वर्णरेषेति या स्मृता । ब्रह्मकुण्डं च तत्रैव तथा ब्रह्मेश्वरः स्मृतः

അവിടെ ദാമോദരാ എന്നൊരു നദിയുണ്ടെന്ന് പറയുന്നു; അത് ‘സ്വർണരേഷാ’ എന്നും സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെയേ ബ്രഹ്മകുണ്ഡവും ഉണ്ട്; അതുപോലെ ബ്രഹ്മേശ്വരനും അവിടെ പ്രസിദ്ധൻ.

Verse 3

कालमेघश्च संप्रोक्तो भवो दामोदरः स्मृतः । गव्यूतिद्वितयेनैव कालिका तत्र कीर्तिता

അവിടെയവൻ ‘കാലമേഘ’നെന്നു പ്രസിദ്ധനാകുന്നു; അവിടെയേ ഭവൻ (ശിവൻ) ‘ദാമോദര’നെന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. രണ്ടു ഗവ്യൂതി ദൂരത്തിൽ ആ പ്രദേശത്ത് ‘കാലികാ’ ദേവി കീര്ത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 4

इन्द्रेश्वरश्च तत्रैव रैवतः पर्वतस्तथा । उज्जयंतश्च तत्रैव देवः कुम्भीश्वरः स्मृतः

അവിടെയേ ഇന്ദ്രേശ്വര തീർത്ഥവും, അതുപോലെ റൈവത പർവ്വതവും ഉണ്ട്. അവിടെയേ ഉജ്ജയന്തവും; അതേ സ്ഥലത്ത് ദേവൻ ‘കുംഭീശ്വരൻ’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 5

भीमेश्वरश्च तत्रैव ततः क्षेत्रं महाप्रभम् । तैलसारणिकंनाम त्रेतायां हैममारकम्

അവിടെയേ ഭീമേശ്വരനും ഉണ്ട്; അതിനുശേഷം മഹാപ്രഭമായ ഒരു പുണ്യക്ഷേത്രം. അതിന്റെ പേര് ‘തൈലസാരണിക’; ത്രേതായുഗത്തിൽ അത് ‘ഹൈമമാരക’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു.

Verse 6

पंचगव्यूतिमात्रं तु तत्क्षेत्रं संप्रकीर्तितम् । मृगीकुण्डं च तत्रैव सर्वपातकनाशनम्

ആ ക്ഷേത്രം അഞ്ചു ഗവ്യൂതി മാത്രം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു കീര്ത്തിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെയേ ‘മൃഗീകുണ്ഡം’ ഉണ്ട്; അത് സകല പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 7

एतद्वस्त्रापथं क्षेत्रं रत्नधात्वोस्तथाऽकरम् । कथितं तव देवेशि पुनः संक्षेपतो मया

ഹേ ദേവേശി! രത്നങ്ങളുടെയും ധാതുക്കളുടെയും ആകരമായി പ്രസിദ്ധമായ ഈ വസ്ത്രാപഥ ക്ഷേത്രത്തെ ഞാൻ നിനക്കു വീണ്ടും സംക്ഷേപമായി വിവരിച്ചു.