Adhyaya 64
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈശ്വരൻ പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുദിക്കിൽ, അഞ്ചു ധനു ദൂരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു വിശിഷ്ട തീർത്ഥത്തെ വിവരിക്കുന്നു. ആ സ്ഥലം ‘ലക്ഷ്മീശ്വരം’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്; ദാരിദ്ര്യവും അമംഗളവും നശിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് മഹിമപ്പെടുത്തുന്നു. ദൈത്യവധത്തിനു ശേഷം ദേവി ലക്ഷ്മിയെ അവിടെ കൊണ്ടുവന്നതും, ദേവി തന്നേ പ്രതിഷ്ഠാകർമ്മം ചെയ്ത് ‘ലക്ഷ്മീശ്വര’ എന്ന നാമം സ്ഥാപിച്ചതുമാണ് കാരണകഥ. ശ്രീപഞ്ചമിദിനത്തിൽ വിധിപൂർവ്വം ഭക്തിയോടെ ലക്ഷ്മീശ്വരനെ പൂജിക്കണമെന്ന് ഉപാസനാവിധി പറയുന്നു. ഫലശ്രുതിയിൽ—ഉപാസകൻ ലക്ഷ്മിയുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുകയില്ല; മന്വന്തരപര്യന്തം ദീർഘകാലം സമൃദ്ധിയും സൗഭാഗ്യവും അനുഭവിക്കും എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഇത് സ്കന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ പ്രഭാസഖണ്ഡം, പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിലെ അറുപത്തിനാലാം അധ്യായമാണ്.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे धनुषां पंचके स्थितम् । लक्ष्मीश्वरेति विख्यातं दारिद्र्यौघविनाशनम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിന്റെ കിഴക്കുദിക്കുഭാഗത്ത് അഞ്ചു ധനുസ്സിന്റെ അകലത്തിൽ ‘ലക്ഷ്മീശ്വരൻ’ എന്നു പ്രസിദ്ധമായ ലിംഗം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അത് ദാരിദ്ര്യപ്രവാഹം നശിപ്പിക്കുന്നു।
Verse 2
यत्र देव्या समानीता लक्ष्मीर्देत्यान्निहत्य च । तेन लक्ष्मीश्वरं नाम स्वयं देव्या प्रतिष्ठितम्
ദേവി ദാനവരെ വധിച്ച് ലക്ഷ്മിയെ (വീണ്ടും) കൊണ്ടുവന്ന സ്ഥലം അതുതന്നെ; അതുകൊണ്ട് അത് ‘ലക്ഷ്മീശ്വരൻ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു, ദേവി തന്നെയാണ് സ്വയം പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്।
Verse 3
यस्तं पूजयते भक्त्या श्रीपंचम्यां विधानतः । न विमुक्तो भवेल्लक्ष्म्या यावन्मन्वतरं प्रिये
പ്രിയേ! ശ്രീപഞ്ചമിദിനത്തിൽ വിധിപൂർവ്വം ഭക്തിയോടെ അവനെ പൂജിക്കുന്നവൻ, ഒരു മന്വന്തരമോളം ലക്ഷ്മിയിൽ നിന്ന് വേർപെടുകയില്ല।
Verse 64
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये लक्ष्मीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्टितमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതി-സാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘ലക്ഷ്മീശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നാമമുള്ള ചതുഷ്ഷഷ്ടിതമ അധ്യായം സമാപ്തമായി।