Adhyaya 55

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्पूर्वे विमलेश्वरम् । गौर्याः पूर्वं समीपस्थं नातिदूरे व्यवस्थितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം, ഹേ മഹാദേവി, ആ സ്ഥലത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള വിമലേശ്വരനിലേക്കു പോകണം. അദ്ദേഹം ഗൗരിയുടെ കിഴക്കായി, സമീപത്തുതന്നെ, അധികദൂരമല്ല.

Verse 2

गुरोर्नैरृत्यदिग्भागे स्थितं पापप्रणाशनम् । अपि कृत्वा महापापं नारी वा पुरुषोऽपि वा

ഗുരു (ക്ഷേത്രം/ക്ഷേത്രമന്ദിരം)യുടെ നൈഋത്യ (തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ്) ദിശാഭാഗത്ത് പാപപ്രണാശക (സ്ഥലം/ലിംഗം) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. സ്ത്രീയായാലും പുരുഷനായാലും—മഹാപാപം ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും…

Verse 3

क्षयाभिभूतदेहो वा तं समभ्यर्च्य भक्तितः । सर्वदुःखान्तगो भूत्वा निर्मलं पदमाप्नुयात्

ക്ഷയരോഗം ബാധിച്ച ദേഹമുള്ളവനും ഭക്തിയോടെ അവനെ ആരാധിച്ചാൽ, സർവ്വദുഃഖങ്ങളുടെ അന്ത്യം പ്രാപിച്ച് നിർമ്മല പദം ലഭിക്കും.

Verse 4

गंधर्वसेना यत्रैव विमलाऽभूत्क्षया न्विता । विमलेश्वरनाम्ना वै तल्लिंगं प्रथितं क्षितौ

അവിടെയേ ഗന്ധർവസേന ക്ഷയപീഡയിൽ നിന്ന് മോചിതയായി വിമലയായി; അതുകൊണ്ട് ആ ലിംഗം ഭൂമിയിൽ ‘വിമലേശ്വര’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്.

Verse 5

इति ते कथितं सर्वं विमलेश्वरसूचकम् । माहात्म्यं सर्वपापघ्नं तुरीयं भवसुन्दरि

ഓ ഭവസുന്ദരി! വിമലേശ്വരത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന എല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു; ഇത് നാലാമത്തെ മഹാത്മ്യം, സർവ്വപാപനാശിനി.

Verse 55

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विमलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चपञ्चाशोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘വിമലേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള പഞ്ചപഞ്ചാശത്താമധ്യായം സമാപ്തമായി.