Adhyaya 360
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈശ്വരൻ മഹാദേവിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് ‘ശൃംഗസാര’ എന്ന പുണ്യ തീർത്ഥത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു. അവിടെ അധിഷ്ഠിതമായ ലിംഗം ‘ശൃംഗാരേശ്വര’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്. ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ പാവനതയ്ക്ക് ഒരു പുരാതന ദിവ്യ സംഭവമാണ് കാരണം എന്ന് പറയുന്നു—ഹരി ഗോപികളോടൊപ്പം അവിടെ ശൃംഗാര-ലീല നടത്തി; അതിനാലാണ് ക്ഷേത്രത്തിനും ദേവലിംഗത്തിനും ആ നാമം ലഭിച്ചത്. തുടർന്ന്, നിശ്ചിത വിധി-വിധാനങ്ങളോടെ അതേ സ്ഥലത്ത് ഭവൻ (ശിവൻ)നെ പൂജിക്കുന്നത് പാപസമൂഹനാശകരമാണെന്ന് ഉപദേശിക്കുന്നു. ഫലശ്രുതിയിൽ—ദാരിദ്ര്യവും ശോകവും അനുഭവിക്കുന്ന ഭക്തൻ അവിടെ ആരാധിച്ചാൽ പിന്നീടു വീണ്ടും അത്തരം ദുഃഖ-ദാരിദ്ര്യം നേരിടേണ്ടിവരില്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു; അതിനാൽ ഇത് പരിഹാരഭക്തിക്കും ധർമ്മാനുഷ്ഠാനത്തിനും അംഗീകൃത തീർത്ഥമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि स्थानं शृंगसरोऽभिधम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അനന്തരം, ഹേ മഹാദേവി, ‘ശൃംഗസരസ്’ എന്നു പ്രസിദ്ധമായ പുണ്യസ്ഥാനത്തേക്കു പോകണം।
Verse 2
शृंगारेश्वरनामा च तत्र देवः प्रतिष्ठितः । शृङ्गारं विधिवच्चक्रे यत्र गोपीयुतो हरिः
അവിടെ ‘ശൃംഗാരേശ്വരൻ’ എന്ന നാമത്തിൽ ദേവൻ പ്രതിഷ്ഠിതനാണ്; അവിടെയാണു ഗോപികളോടുകൂടി ഹരി വിധിപൂർവ്വം ശൃംഗാരം ചെയ്തു പ്രേമഭക്തിയോടെ പൂജ ചെയ്തത്।
Verse 3
शृङ्गारेश्वरनामा च तेन पापौघनाशनः । पूजयेद्यो विधानेन तत्र स्थाने स्थितं भवम् । दारिद्र्यदुःखसंयुक्तो न स भूयाद्भवे क्वचित्
അതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ‘ശൃംഗാരേശ്വരൻ’ എന്നു പ്രസിദ്ധൻ—പാപസമൂഹനാശകൻ. വിധിപൂർവ്വം ആ സ്ഥലത്ത് വസിക്കുന്ന ഭവൻ (ശിവൻ)നെ പൂജിക്കുന്നവൻ, പിന്നെ ലോകജീവിതത്തിൽ എവിടെയും ദാരിദ്ര്യവും ദുഃഖവും അനുഭവിക്കുകയില്ല।
Verse 359
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शृंगारेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതി-സാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ ഭാഗത്തിൽ ‘ശൃംഗാരേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന 360-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।