
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈശ്വരൻ ദേവിയോട് ഉപദേശിക്കുന്നു—ഭീമേശ്വരന്റെ സമീപത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന “ദേവി മന്ത്രവിഭൂഷണാ” എന്ന ദേവീസ്വരൂപത്തെ പ്രത്യേകമായി ആരാധിക്കണമെന്ന്. പൂർവകാലത്ത് സോമൻ ഈ ദേവിയെ വിധിപൂർവം പൂജിച്ചിരുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞ് ദേവിയുടെ മഹിമയും ക്ഷേത്രസന്നിധിയും വിവരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് വ്രതത്തിന്റെ കാലനിർണ്ണയവും ക്രമവും പറയുന്നു—ശ്രാവണമാസത്തിൽ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ തൃതീയാ തിഥിയിൽ ശരിയായ വിധിയിൽ ഈ ദേവിയെ പൂജിക്കുന്ന സ്ത്രീ എല്ലാ ശോകദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നും വിമുക്തയാകും എന്ന ഫലശ്രുതി. ക്ഷേത്രഭൂപ്രസംഗം, ഭക്തപരമ്പര, വ്രതസമയം എന്നിവ ചേർന്ന സംക്ഷിപ്ത ഫലപ്രദ ഉപദേശമാണിത്।
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि देवीं मंत्रविभूषणाम् । भीमेश्वरस्य सान्निध्ये सोमेनाराधितां पुरा
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി, തുടർന്ന് മന്ത്രവിഭൂഷണാ ദേവിയെ ദർശിക്കുവാൻ പോകണം. അവൾ ഭീമേശ്വരന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വസിക്കുന്നു; പൂർവകാലത്ത് സോമൻ (ചന്ദ്രൻ) ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ച ദേവി അവളാണ്.
Verse 2
श्रावणे मासि विधिना या नारी तां प्रपूजयेत् । तृतीयायां शुक्लपक्षे सा दुःखैर्मुच्यतेऽखिलैः
ശ്രാവണ മാസത്തിൽ വിധിപൂർവം ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ തൃതീയാദിനത്തിൽ ഏതു സ്ത്രീ അവളെ പൂജിക്കുന്നുവോ, അവൾ സകല ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതയാകും.
Verse 348
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मन्त्रविभूषणागौरी माहात्म्यवर्णनंनामाष्टाचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീ സ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ “മന്ത്രവിഭൂഷണാ ഗൗരീമാഹാത്മ്യവർണനം” എന്ന പേരിലുള്ള മൂന്നു നൂറ്റി നാല്പത്തൊമ്പതാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.