Adhyaya 314

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ देवकुलाग्नेय्यां गव्यूत्या तत्र संस्थितम् । समुद्रस्य तटे रम्यमृषितीर्थमनुत्तमम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അടുത്തതായി ദേവകുലത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കൻ ദിക്കിൽ ഒരു ഗവ്യൂതി ദൂരത്ത്, സമുദ്രതീരത്ത് മനോഹരവും അനുത്തമവുമായ ‘ഋഷിതീർത്ഥം’ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

Verse 2

पाषाणाकृतयस्तत्र ऋषयोऽद्यापि संस्थिताः । दृश्यंते मानुषे देवि सर्वपातकनाशनाः

ഹേ ദേവി, അവിടെ ശിലാരൂപങ്ങളായ ഋഷിമാർ ഇന്നും സ്ഥാപിതരായി നിലകൊള്ളുന്നു. അവർ മനുഷ്യലോകത്തിൽ ദർശനമാകുകയും സർവപാപനാശകരരാകുകയും ചെയ്യുന്നു.

Verse 3

तत्र ज्येष्ठे त्वमावास्यां प्राप्यते नाधमैर्न्नरैः । पिंडदानं विशेषेण स्नानं श्रद्धासमन्वितैः

അവിടെ ജ്യേഷ്ഠമാസ അമാവാസ്യയിൽ അധമബുദ്ധിയുള്ള മനുഷ്യർക്കു ഫലം ലഭിക്കുകയില്ല. ശ്രദ്ധയുള്ളവർക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് പിണ്ഡദാനവും പുണ്യസ്നാനവും ഫലസിദ്ധി നൽകുന്നു.

Verse 4

ऋषितोयासंगमे तु स्नानं श्राद्धं सुदुर्लभम् । गोप्रदानं प्रशंसंति तत्र ते मुनिपुगवाः । भोजनं ब्राह्मणानां तु यथाशक्त्या प्रदापयेत्

ഋഷിതോയാ-സംഗമത്തിൽ സ്നാനവും ശ്രാദ്ധവും അത്യന്തം ദുർലഭമായ മഹാഫലം നൽകുന്നു. അവിടെ മുനിശ്രേഷ്ഠർ ഗോദാനത്തെ പ്രശംസിക്കുന്നു; കൂടാതെ യഥാശക്തി ബ്രാഹ്മണർക്കു ഭോജനം നൽകണം.

Verse 314

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मूलचंडीशमाहात्म्य ऋषितीर्थसंगममाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्दशोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘മൂലചണ്ഡീശമാഹാത്മ്യവും ഋഷിതീർത്ഥ-സംഗമമാഹാത്മ്യവർണനവും’ എന്ന പേരിലുള്ള 314-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.