
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈശ്വരോപദേശമായി ക്ഷേത്രനിർദ്ദേശവും വ്രതവിധാനവും സംക്ഷിപ്തമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ഉത്തരഭാഗത്ത് ‘എട്ട് ധനുസ്സ്’ അകലെയായി സൂര്യസ്വരൂപനായ ബകുലസ്വാമിയുടെ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർശനം ദുഃഖ-ശോക-ക്ലേശനാശകരമാണെന്ന് പറയുന്നു. തുടർന്ന് വിധി: രവിവാരത്തിൽ സപ്തമി തിഥി കൂടിയാൽ രാത്രി മുഴുവൻ ജാഗരണം ചെയ്യണം. ഇതിന്റെ ഫലമായി എല്ലാ അഭിലാഷങ്ങളും സിദ്ധിക്കുകയും സൂര്യലോകത്തിൽ മാനവും ഉയർച്ചയും ലഭിക്കുകയും ചെയ്യും എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അവസാനം ഇത് സ്കന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ പ്രഭാസഖണ്ഡം, പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിലെ ‘ബകുലസ്വാമി-മാഹാത്മ്യ’ അധ്യായമാണെന്ന് കൊളോഫൺ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरदिग्भागे धनुषामष्टभिः प्रिये । बकुलस्वामिनं सूर्यं तं पश्येद्दुःखनाशनम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ പ്രിയേ! അവിടെ നിന്ന് വടക്കുദിക്കിൽ എട്ട് ധനുഷ് ദൂരത്തിൽ ബകുലസ്വാമി എന്ന സൂര്യനെ ദർശിക്കണം; അദ്ദേഹം ദുഃഖനാശകനാണ്।
Verse 2
रविवारेण सप्तम्यां कुर्याज्जागरणं नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति सूर्यलोके महीयते
ഞായറാഴ്ച സപ്തമി തിഥിയിൽ മനുഷ്യൻ ജാഗരണം പാലിക്കണം. അവൻ എല്ലാ അഭിലാഷങ്ങളും നേടുകയും സൂര്യലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.
Verse 312
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बकुलस्वामिमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाद शोत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘ബകുലസ്വാമി-മാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള 312-ാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.