Adhyaya 284

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सुकन्यासर उतमम् । यत्राश्विनौ निमग्नौ तौ च्यवनेन सहांबिके । समानरूपो ह्यभवच्च्यवनो यत्र सोऽश्विना

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി, തുടർന്ന് ഉത്തമമായ സുകന്യാ-സരസ്സിലേക്കു പോകണം. ഹേ അംബികേ, അവിടെ ഇരുവർ അശ്വിനികുമാരന്മാർ ച്യവനനോടൊപ്പം ജലത്തിൽ മുങ്ങി സ്നാനം ചെയ്തു; അവിടെ ച്യവനനും അശ്വിനന്മാരെപ്പോലെ സമാനമായ യുവതേജസ്സുള്ള രൂപം പ്രാപിച്ചു.

Verse 2

यत्र प्राप्तवती कामं सुकन्या वरवर्णिनी । सरःस्नानप्रभावेन तेन कन्यासरः स्मृतम् । तत्र स्नाता शुभा नारी तृतीयायां विशेषतः

അവിടെ വരവർണിനിയായ സുകന്യ ആ സരസ്സിൽ സ്നാനത്തിന്റെ പ്രഭാവത്താൽ തനിക്കിഷ്ടമായ വരം പ്രാപിച്ചു; അതുകൊണ്ട് അത് ‘കന്യാ-സരസ്’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്ന ശുഭസ്ത്രീ—വിശേഷിച്ച് തൃതീയാ തിഥിയിൽ—മംഗളഫലം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 3

सप्तजन्मसहस्राणि गृहभंगं न चाप्नुयात् । दरिद्रो विकलो दीनो नांधस्तस्या भवेत्पतिः

ഏഴായിരം ജന്മങ്ങൾ വരെ അവൾക്ക് ഗൃഹഭംഗം സംഭവിക്കുകയില്ല. അവളുടെ ഭർത്താവ് ദരിദ്രനോ വികലനോ ദീനനോ അന്ധനോ ആകുകയില്ല.

Verse 284

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये च्यवनेश्वरमाहात्म्ये सुकन्यासरोमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुरशीत्युत्तर द्विशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ, ച്യവനേശ്വരമാഹാത്മ്യാന്തർഗതമായി ‘സുകന്യാ-സരസ് മഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള ഇരുനൂറ്റി എൺപത്തിനാലാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.