Adhyaya 264
ഈ അധ്യായത്തിൽ ശൈവ–ദേവീ സംവാദം സംക്ഷിപ്തമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. പ്രഭാസ-ക്ഷേത്രത്തിലുള്ള നന്ദിനീ ഗുഹയെ ഈശ്വരൻ സ്വഭാവതഃ പാതകനാശിനിയും പരമപവിത്രവുമെന്നായി വർണ്ണിക്കുന്നു. പുണ്യശീലികളായ ഋഷിമാരുടെയും സിദ്ധന്മാരുടെയും വാസസ്ഥലവും സംഗമസ്ഥാനവും ആകുന്നതിനാൽ അതിന്റെ പവിത്രത ഉറപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. മുഖ്യ ഉപദേശം ദർശനാധിഷ്ഠിതമാണ്—അവിടെ ചെന്നു നന്ദിനീ ഗുഹ ദർശിക്കുന്നവൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തനാകുകയും ചാന്ദ്രായണ വ്രതഫലം ലഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങനെ സ്ഥലപരിചയം, സിദ്ധ-ഋഷി ബന്ധത്തിലൂടെ മഹിമ, തീർത്ഥദർശനം പ്രായശ്ചിത്തവ്രതത്തോട് തുല്യഫലദായകമെന്ന ഫലശ്രുതി എന്നിവ അധ്യായം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थिता देवि गुफा पातकनाशिनी । ऋषीणां संस्थितिर्यत्र सिद्धानां पुण्यचेतसाम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അവിടെയേ, ഹേ ദേവി, പാപനാശിനിയായ ഒരു ഗുഹയുണ്ട്; അവിടെ ഋഷിമാരുടെ വാസവും പുണ്യചിത്തരായ സിദ്ധന്മാരുടെ നിവാസവും ഉണ്ട്।
Verse 2
तत्र गत्वा महादेवि गुफां यः पश्यते नरः । स मुक्तः सर्वपापेभ्यश्चांद्रायणफलं लभेत्
ഹേ മഹാദേവി! അവിടെ ചെന്നു ആ ഗുഹ ദർശിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിതനായി ചാന്ദ്രായണവ്രതതുല്യമായ പുണ്യഫലം പ്രാപിക്കുന്നു.
Verse 264
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नंदिनीगुफामाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्ट्यु त्तरद्विशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘നന്ദിനീ ഗുഹാമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന 264-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.