
ഈശ്വരൻ ദേവിയോട്—ഹിരണ്യാതീരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ‘വിചിത്രേശ്വര’ എന്ന മഹത്തായ ശിവക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകുവാൻ ഉപദേശിക്കുന്നു. അത് മഹാപാതകനാശകവും പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിലെ അതിവിശിഷ്ട തീർത്ഥവുമെന്നായി വർണ്ണിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ക്ഷേത്രോത്ഭവം യമന്റെ ലേഖകനായ ‘വിചിത്ര’ എന്നവന്റെ ഘോരതപസ്സുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ കഠിനതപസ്സു ചെയ്തതിന്റെ ഫലമായി അവിടെ മഹാരൗദ്ര ലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിതമായി. ഫലശ്രുതിയിൽ—ഈ ലിംഗദർശനം ചെയ്യുന്നവൻ യമലോകം കാണുകയില്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു; അതിനാൽ ദർശനം പാപഹരണവും മോക്ഷസാധനവുമെന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि विचित्रेश्वरमुत्तमम् । हिरण्यातीरनिलयं महापातकनाशनम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി! തുടർന്ന് ഹിരണ്യാ നദീതീരത്തിൽ വസിക്കുന്ന, മഹാപാതകനാശകനായ പരമ വിചിത്രേശ്വരനെ ദർശിക്കുവാൻ പോകണം।
Verse 2
विचित्रेण महादेवि लेखकेन यमस्य च । तपः कृत्वा महारौद्रं लिंगं तत्र प्रतिष्ठितम्
ഹേ മഹാദേവി! യമന്റെ ലേഖകനായ വിചിത്രൻ തപസ്സു ചെയ്ത് അവിടെ മഹാരൗദ്രസ്വരൂപമായ ശിവലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു।
Verse 3
तं दृष्ट्वा मानवो देवि यमलोकं न पश्यति
ഹേ ദേവി! അവനെ (വിചിത്രേശ്വരനെ) ദർശിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ യമലോകം ഇനി കാണുകയില്ല।
Verse 244
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये विचित्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതി സഹസ്ര ശ്ലോകസംഹിതയിൽ, സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘വിചിത്രേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന 244-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി।