Adhyaya 240
ഈ അധ്യായത്തിൽ ‘ഈശ്വര ഉവാച’ എന്ന ഈശ്വരകേന്ദ്രിത വചനത്തിലൂടെ ബലഭദ്രൻ, സുഭദ്ര, ശ്രീകൃഷ്ണൻ—ഈ ത്രയത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം വിവരിക്കുന്നു. ഇവരുടെ സ്മരണം-ദർശനം-പൂജ മഹാപുണ്യപ്രദമാണെന്നും, പ്രത്യേകിച്ച് ശ്രീകൃഷ്ണൻ ‘സർവപാതകനാശനൻ’—എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ—എന്നും പ്രസ്താവിക്കുന്നു. കൽപസ്മൃതിയാൽ മഹിമ സ്ഥാപിക്കുന്നു: മുൻ കൽപത്തിൽ ഹരി ഈ സ്ഥലത്ത് ഗാത്രോത്സർഗം (ദേഹത്യാഗം) ചെയ്തുവെന്നും, നിലവിലെ കൽപത്തിലും അതുപോലൊരു സ്മൃതി നിലനിൽക്കുന്നതായും പറയുന്നു. നാഗരാദിത്യന്റെ സന്നിധിയിൽ ബലഭദ്ര-സുഭദ്ര-കൃഷ്ണരുടെ പൂജ ചെയ്യുന്നവർ സ്വർഗ്ഗഗാമികളാകുന്നു എന്ന ഫലശ്രുതി ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि बलभद्रं सुरेश्वरम् । सुभद्रां च तथा कृष्णं सर्वपातकनाशनम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി! തുടർന്ന് ദേവാധിപനായ ബലഭദ്രന്റെ അടുക്കൽ പോകുക; അതുപോലെ സുഭദ്രയെയും, സർവ്വപാപനാശകനായ ശ്രീകൃഷ്ണനെയും ദർശിക്കുക.
Verse 2
पूर्व कल्पे महादेवि देहमत्रात्यजद्धरिः । अस्मिन्कल्पेपि च पुनर्गात्रोत्सर्गमिति स्मृतम्
ഹേ മഹാദേവി! പൂർവകൽപ്പത്തിൽ ഹരി ഇവിടെ ദേഹത്യാഗം ചെയ്തു; ഈ കൽപ്പത്തിലും ഇത് വീണ്ടും ദേഹത്യാഗസ്ഥാനമായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
Verse 3
तत्र ये पूजयिष्यंति नागरादित्यसंनिधौ । बलभद्रं सुभद्रां च कृष्णं ते स्वर्गगामिनः
അവിടെ നാഗരാദിത്യന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ബലഭദ്രൻ, സുഭദ്ര, കൃഷ്ണൻ എന്നിവരെ പൂജിക്കുന്നവർ—ആ ഭക്തർ സ്വർഗ്ഗഗാമികളാകുന്നു.
Verse 240
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये बलभद्र सुभद्रा कृष्ण माहात्म्यवर्णनंनाम चत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീ സ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതി-സാഹസ്രീ സംഹിതയിലെ സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിന്റെ പ്രഥമ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ ഭാഗത്തിൽ ‘ബലഭദ്ര-സുഭദ്രാ-കൃഷ്ണ മഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള ഇരുനൂറ്റി നാൽപ്പതാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.