Adhyaya 224

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगमिंद्रप्रतिष्ठितम् । पापमोचननामाढ्यं दक्षिणे पुरुषोत्तमात्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവീ! തുടർന്ന് പുരുഷോത്തമന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന, ‘പാപമോചന’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായ, ഇന്ദ്രൻ പ്രതിഷ്ഠിച്ച ലിംഗത്തിലേക്ക് പോകണം.

Verse 2

वृत्रं हत्वा पुरा शक्रो ब्रह्महत्यासमन्वितः । अब्रवीत्स ऋषीन्दिव्यान्कथमेषा गमिष्यति

പുരാതനകാലത്ത് വൃത്രനെ വധിച്ച ശേഷം ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ) ബ്രഹ്മഹത്യാദോഷത്തിൽ കലുഷിതനായി. അപ്പോൾ അദ്ദേഹം ദിവ്യ ഋഷിമാരോട് പറഞ്ഞു—“ഈ പാപം എങ്ങനെ എന്നിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകും?”

Verse 3

ब्रह्महत्या हि दुष्प्रेक्ष्या विवर्णजननी मम । दुर्गंधचारिणी चैव सर्वतेजोविनाशिनी

ബ്രഹ്മഹത്യ ദർശിക്കാൻ ദുഷ്കരമായ ഭയാനകമാണ്; അത് എന്നെ വിവർണ്ണനാക്കുന്നു, ദുർഗന്ധത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു, സർവ്വ തേജസ്സും പ്രാണശക്തിയും നശിപ്പിക്കുന്നു।

Verse 4

अथोचुस्तं सुरगणा नारदाद्या महर्षयः । प्रभासं गच्छ देवेश क्षेत्रं पापहरं हि तत्

അപ്പോൾ ദേവഗണങ്ങളും നാരദാദി മഹർഷിമാരും അവനോട് പറഞ്ഞു—“ഹേ ദേവേശാ! പ്രഭാസത്തിലേക്ക് പോകുക; ആ ക്ഷേത്രം നിശ്ചയമായും പാപഹരമാണ്.”

Verse 5

तत्राराध्य महादेवं मोक्ष्यसे ब्रह्महत्यया । स तथेति प्रतिज्ञाय गतस्तत्र वरानने

“അവിടെ മഹാദേവനെ ആരാധിച്ചാൽ നീ ബ്രഹ്മഹത്യയിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.” എന്നു കേട്ട് അവൻ “തഥേതി” എന്നു പ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത്, ഹേ സുമുഖീ, അവിടെ പോയി।

Verse 6

लिंगं संस्थापयामास देवदेवस्य शूलिनः । तस्य पूजारतो नित्यं धूपगंधानुलेपनैः

അവൻ ദേവദേവനായ ശൂലധാരിയായ പരമേശ്വരന്റെ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു; ധൂപം, സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ, ചന്ദനാദി അനുലേപനങ്ങളാൽ നിത്യം പൂജയിൽ ലീനനായി।

Verse 7

ततोऽस्य गात्रदौर्गंध्यं नाशमाश्वभ्यगच्छत । विवर्णत्वं गतं सर्वं वपुश्चाभूत्तथोत्तमम्

അപ്പോൾ അവന്റെ ശരീരത്തിലെ ദുർഗന്ധം വേഗത്തിൽ അകന്നു; എല്ലാ വിവർണ്ണതയും മാറി, അവന്റെ ദേഹരൂപം വീണ്ടും അത്യുത്തമമായി।

Verse 8

अथ हृष्टमना भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह । तत्रागत्य नरो भक्त्या यश्चैनं पूजयिष्यति

അപ്പോൾ ഹർഷിതമനസ്സോടെ അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു—ആരായാലും ഭക്തിയോടെ അവിടെ വന്ന് ഈ ലിംഗത്തെ പൂജിക്കുന്നുവെങ്കിൽ…

Verse 9

ब्रह्महत्यादिकं पापं नाशं तस्य प्रयास्यति । एवमुक्त्वा सहस्राक्षः प्रहृष्टस्त्रिदिवं ययौ

അവന്റെ ബ്രഹ്മഹത്യാദി പാപങ്ങൾ നിശ്ചയമായും നശിക്കും. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് സഹസ്രാക്ഷൻ (ഇന്ദ്രൻ) ഹർഷിതനായി ത്രിദിവത്തിലേക്ക് (സ്വർഗത്തിലേക്ക്) പോയി.

Verse 10

ब्रह्महत्याविनिर्मुक्तः पूज्यमानो दिवौकसैः । गोदानं तत्र दातव्यं ब्राह्मणे वेदपारगे । ब्रह्महत्यापनोदार्थं तत्र श्राद्धं समाचरेत्

ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്ന് വിമുക്തനായി, ദിവൗകസുകളാൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നവനായി, അവിടെ വേദപാരഗനായ ബ്രാഹ്മണന് ഗോദാനം നൽകണം. ബ്രഹ്മഹത്യാ-നിവാരണാർത്ഥം അവിടെ വിധിപൂർവ്വം ശ്രാദ്ധം ആചരിക്കണം.

Verse 224

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य इन्द्रेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुर्विंशत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീ സ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയിലെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘ഇന്ദ്രേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള ഇരുനൂറ്റി ഇരുപത്തിനാലാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.