
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈശ്വരൻ ദേവിയോട് പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിലെ പുലഹേശ്വര തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹാത്മ്യം ഉപദേശിക്കുന്നു. നൈഋത്യ (തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ്) ദിശയിലായി ധനുഷ്-പ്രമാണ ദൂരത്തിൽ പുലഹേശ്വരനാമ ശിവലിംഗം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; അവിടെ ചെന്നു ഭക്തിയോടെ ദർശനവും പൂജയും നടത്തണമെന്ന് സ്ഥലനിർദ്ദേശത്തോടെ പറയുന്നു. പുലഹേശ്വരന്റെ ഭക്തിപൂർവമായ ആരാധനയാൽ യാത്രാഫലം സിദ്ധമാകുന്നു എന്നും, പ്രത്യേകിച്ച് ഹിരണ്യദാനം (സ്വർണം/ധനം ദാനം) നടത്തുന്നത് തീർത്ഥയാത്രാപുണ്യം സമ്പൂർണമാക്കുന്ന നിർബന്ധവിധിയാണെന്നും പ്രതിപാദിക്കുന്നു. അവസാനം ഇത് സ്കന്ദപുരാണത്തിലെ പ്രഭാസഖണ്ഡം, പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിലെ 211-ാം അധ്യായമാണെന്ന് കൊലോഫോൺ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
Verse 1
ईश्वर उवाच । पुलस्त्येश्वरात्ततो देवि नैरृते धनुषाष्टके । पुलहेश्वरनामानं तं च भक्त्या प्रपूजयेत्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ദേവീ! പുലസ്ത്യേശ്വരത്തിൽ നിന്ന് നൈഋത്യ ദിശയിൽ എട്ട് ധനു ദൂരത്ത് ‘പുലഹേശ്വര’ എന്ന നാമത്തിലുള്ള (ലിംഗം) സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ഭക്തിയോടെ വിധിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം।
Verse 2
हिरण्यदानं दत्त्वा वै सम्यग्यात्राफलं लभेत्
നിശ്ചയമായും, സ്വർണ്ണദാനം ചെയ്താൽ യാത്രയുടെ സമ്യക് ഫലം ലഭിക്കുന്നു।
Verse 211
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुलहेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘പുലഹേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള ഇരുനൂറ്റി പതിനൊന്നാം അധ്യായം സമാപിച്ചു।