
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈശ്വരൻ മഹാദേവിയോട് സംക്ഷിപ്തമായ തീർത്ഥോപദേശം നൽകുന്നു. പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിന്റെ പുണ്യഭൂപടത്തിൽ ദിശാസൂചനയും ദൂരം/പരിമാണ സൂചകവും പ്രകാരം നിർദ്ദിഷ്ട സ്ഥാനത്ത് ഉള്ള ‘ഉത്തമ’ ക്ഷേത്രമായ പുലസ്ത്യേശ്വരത്തിലേക്ക് പോകണമെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. അവിടെ ആദ്യം ദർശനം നടത്തി, തുടർന്ന് വിധാനതഃ (ശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം) പൂജ ചെയ്യേണ്ടതെന്ന ഭക്തിക്രമം പറയുന്നു. ഫലശ്രുതിയിൽ, ഉപാസകൻ ഏഴ് ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും എന്ന് ഉറപ്പായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു—“ഇതിൽ സംശയമില്ല.” സ്ഥലം-മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം, ആചാരവിധി, പാപക്ഷയഫലം എന്നിവയെ ഒരൊറ്റ തീർത്ഥഘടകമായി ഈ അധ്യായം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुलस्त्येश्वरमुत्तमम् । मार्कंडेयोत्तेरे भागे धनुषां पञ्चके स्थितम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി, തുടർന്ന് ഉത്തമമായ പുലസ്ത്യേശ്വര ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പോകണം; അത് മാർകണ്ഡേയന്റെ വടക്കുഭാഗത്ത് അഞ്ചു ധനുസ്സിന്റെ ദൂരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു।
Verse 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि पूजयित्वा विधानतः । सप्तजन्मार्जितात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः
ഹേ ദേവി, അവനെ ദർശിച്ച് വിധിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ ഏഴ് ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല।
Verse 210
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पुलस्त्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम दशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്രീ സംഹിതയുടെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘പുലസ്ത്യേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണ്ണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള ഇരുനൂറ്റി പത്താം അധ്യായം സമാപിച്ചു।