Adhyaya 189
അധ്യായം 189 പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിലെ ഒരു പ്രത്യേക തീർത്ഥത്തിന്റെ സംക്ഷിപ്തവും സ്ഥലനിഷ്ഠവുമായ തത്ത്വമാഹാത്മ്യം വിവരിക്കുന്നു. ഈശ്വരൻ പടിഞ്ഞാറോട്ട് “അധിക ദൂരമല്ല” എന്നിടത്തെ ഒരു ദേവാലയസമുച്ചയം സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അവിടെ ചണ്ഡികയും കർമമോട്ടീ ദേവിയും ഒരുമിച്ച് വിരാജിക്കുന്നു, കോടി-സംയുതമായ യോഗിനീ സമൂഹം ആ സ്ഥലത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഈ സ്ഥലം പീഠത്രയമായി—ആദിമം, ത്രിലോകപൂജിതം—എന്ന് പറഞ്ഞ്, പ്രാദേശികമായിട്ടും സർവ്വലോകാധികാരമുള്ള മഹിമ സ്ഥാപിക്കുന്നു. വിധി: നവമി തിഥിയിൽ ദേവീപീഠത്തെയും യോഗിനീ സന്നിധിയെയും സമ്പൂർണ്ണമായി പൂജിക്കണം. ഫലശ്രുതി വ്യക്തം—സാധകൻ എല്ലാ അഭീഷ്ടങ്ങളും നേടുകയും സ്വർഗത്തിൽ ദിവ്യസ്ത്രീകൾക്ക് പ്രിയനാകുകയും ചെയ്യുന്നു; ശരിയായ കാല-ദേശങ്ങളിൽ ചെയ്ത ആരാധന സ്വർഗ്യപുണ്യവും മംഗളഫലവും വർധിപ്പിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ സൂചനയാണിത്.
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पश्चिमे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । चण्डिका कर्ममोटी च योगिनी कोटिसंयुता । पीठत्रयं महादेवि आद्यं त्रैलोक्यवन्दितम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത്, അതിദൂരമല്ലാതെ, ചണ്ഡിക, കർമമോട്ടീ, കൂടാതെ കോടി ശക്തികളാൽ അനുഗൃഹീതയായ യോഗിനിയോടുകൂടിയ ഒരു പവിത്ര പീഠം സ്ഥിതമാണ്. ഹേ മഹാദേവി, ഇത് പീഠത്രയം; അതിലെ ആദ്യം പീഠം ത്രിലോകവും വന്ദിക്കുന്നു।
Verse 2
नवम्यां तत्र संपूज्य देवीपीठं च योगिनीम् । स सर्वान्प्राप्नुयात्कामान्भवेत्स्वर्गांगनाप्रियः
നവമിദിനത്തിൽ അവിടെ ദേവീപീഠത്തെയും യോഗിനിയെയും വിധിപൂർവ്വം സമ്പൂജിച്ചാൽ, ഭക്തൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പ്രാപിച്ചു സ്വർഗ്ഗാംഗനമാർക്ക് പ്രിയനാകുന്നു.
Verse 189
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये कर्ममोटीमाहात्म्यवर्णनंनामैकोननवत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ എൺപത്തൊന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയിൽ, ഏഴാമത്തെ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ ഭാഗത്തിൽ ‘കർമമോട്ടീമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന പേരിലുള്ള നൂറ്റി എൺപത്തൊമ്പതാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.