Adhyaya 184

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मंकीश्वरमनुत्तमम् । त्रिसंगमसमीपस्थं सर्वपातकनाशनम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—തദനന്തരം, മഹാദേവീ, ത്രിസംഗമത്തിനടുത്തുള്ള, സർവ്വപാതകനാശകനായ അനുത്തമ മങ്കീശ്വരനെ സമീപിക്കണം।

Verse 2

मंकीनाम ऋषिः पूर्वमासीत्स तपतां वरः । स च ज्ञात्वा महाक्षेत्रं प्रभासं शंकरप्रियम्

പൂർവ്വകാലത്ത് മങ്കീ എന്നൊരു ഋഷി ഉണ്ടായിരുന്നു, തപസ്വികളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ; അവൻ പ്രഭാസം ശങ്കരപ്രിയമായ മഹാക്ഷേത്രമാണെന്ന് അറിഞ്ഞ്।

Verse 3

अतपद्वै तपो घोरं कन्दमूलफलाशनः । वर्षाणामयुतं साग्रं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम्

കന്ദമൂലഫലാഹാരിയായി അവൻ ഘോരതപസ്സു അനുഷ്ഠിച്ചു; പത്തായിരം വർഷങ്ങൾക്ക് അല്പം മീതെ അവിടെ മഹേശ്വരനെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് ആരാധിച്ചു।

Verse 4

ततस्तुष्टो महादेवो ददौ प्रीतो वरं तदा । स वव्रे यदि तुष्टोऽसि अस्मिन्स्थाने स्थितो भव

അപ്പോൾ തൃപ്തനായ മഹാദേവൻ ആനന്ദത്തോടെ വരം നൽകി. ഋഷി വരം ചോദിച്ചു—“നീ സന്തുഷ്ടനാണെങ്കിൽ, ഈ സ്ഥലത്തുതന്നെ സ്ഥാപിതനായി വസിക്കണമേ.”

Verse 5

मन्नामांकितलिंगस्तु वस कल्पायुतायुतम् । एवमस्त्वित्यथेत्युक्त्वा तत्रैवान्तरधीयत

“എന്റെ നാമം അങ്കിതമായ ഈ ലിംഗം അയുതായുത കല്പങ്ങൾ വരെ വസിക്കട്ടെ.” ‘ഏവമസ്തു’—“തഥാസ്തു”—എന്ന് പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം അവിടെയേ അന്തർധാനം ചെയ്തു.

Verse 6

तदाप्रभृति तल्लिंगं मंकीश्वरमिति श्रुतम् । माघे मासे त्रयोदश्यां चतुर्दश्यामथापि वा

അന്നുമുതൽ ആ ലിംഗം ‘മങ്കീശ്വരം’ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമായി. മാഘമാസത്തിൽ ത്രയോദശിയിലോ ചതുര്ദശിയിലോ,

Verse 7

पूज्याः पंचोपचारेण प्राप्नुयादीप्सितं फलम् । गोदानं तत्र वै देयं सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

പഞ്ചോപചാരങ്ങളാൽ പൂജിക്കണം; അതിലൂടെ അഭീഷ്ടഫലം ലഭിക്കും. സമ്യകായാത്രാഫലം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ അവിടെ നിർബന്ധമായി ഗോദാനം ചെയ്യണം.

Verse 184

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मंकीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुरशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതി-സാഹസ്രീ സംഹിതയിൽ, സപ്തമ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ പ്രഥമ ‘പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യ’ ഭാഗത്തിൽ ‘മങ്കീശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നാമമുള്ള 184-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.