Adhyaya 176

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सिद्धेश्वरमिति स्मृतम् । अर्कस्थलात्तथाऽग्नेय्यां नातिदूरे व्यवस्थितम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം, മഹാദേവീ, ‘സിദ്ധേശ്വര’ എന്നു പ്രസിദ്ധമായ സ്ഥലത്തേക്ക് പോകണം. അത് അർക്കസ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് അഗ്നേയ ദിശയിൽ അധികം ദൂരമല്ല.

Verse 2

अष्टादश सहस्राणि ऋषीणामूर्ध्वरेतसाम् । तस्मिंल्लिंगे तु सिद्धानि सिद्धेश्वरमतः स्मृतम्

ഊർധ്വരേതസ്സുകളായ പതിനെട്ടായിരം ഋഷികൾ ആ ലിംഗത്തിൽ സിദ്ധി പ്രാപിച്ചു; അതുകൊണ്ട് അത് ‘സിദ്ധേശ്വരൻ’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 176

स्नात्वाऽर्चयेन्नरो भक्त्या सोपवासो जितेन्द्रियः । संपूज्य विधिवद्देवं दद्याद्विप्रेषु दक्षिणाम् । सर्वकामसमृद्धस्तु स याति परमं पदम् इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहरूया संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासज्ञेत्रमाहात्म्ये सिद्धेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्सप्तत्युत्तरशततमोऽध्यायः

സ്നാനം ചെയ്ത് ഭക്തിയോടെ ഉപവാസസഹിതവും ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹവുമോടെ മനുഷ്യൻ ദേവനെ ആരാധിക്കണം. വിധിപൂർവ്വം സമ്പൂർണ്ണ പൂജ നടത്തി ബ്രാഹ്മണർക്കു ദക്ഷിണ നൽകണം. അങ്ങനെ അവൻ സകല ധർമ്മ്യകാമസമൃദ്ധി പ്രാപിച്ച് പരമപദം കൈവരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ പ്രഭാസഖണ്ഡം, പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിലെ ‘സിദ്ധേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന 176-ാം അധ്യായം സമാപ്തം.