Adhyaya 164

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्मात्पूर्वेण संस्थितम् । महापापौघशमनं पूजितं सर्वकामदम्

ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഹേ മഹാദേവി, തുടർന്ന് ആ സ്ഥാനത്തിന്റെ കിഴക്കുവശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ക്ഷേത്രത്തിലേക്കു പോകുക; അത് ഭക്തർ പൂജിക്കുന്നതും മഹാപാപപ്രവാഹം ശമിപ്പിക്കുന്നതും സർവകാമഫലദായകവുമാണ്.

Verse 2

अश्विनेश्वरनामानं धनुषां पंचके स्थितम् । सर्वरोगप्रशमनं दृष्टं सर्वार्थसाधकम्

അതിന്റെ നാമം ‘അശ്വിനേശ്വരൻ’; അഞ്ചു ധനുസ്സിന്റെ ദൂരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അതിന്റെ ദർശനം സർവരോഗങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കുകയും സർവകാര്യസിദ്ധി നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

Verse 3

ये केचिद्रोगिणो लोके तेषां तद्भेषजं महत् । माघमासे द्वितीयायां दर्शनं तस्य दुर्लभम्

ലോകത്തിൽ ഏതു രോഗികളുണ്ടായാലും, അവർക്കത് മഹൗഷധമാണ്; എന്നാൽ മാഘമാസത്തിലെ ദ്വിതീയ തിഥിയിൽ അതിന്റെ ദർശനം ദുർലഭമാണ്.

Verse 4

तस्मात्पश्येच्च तद्भक्त्या यदि श्रेयोऽभिकांक्षितम् । महापापौघशमनं पूजितं सर्वकामदम्

അതുകൊണ്ട് യഥാർത്ഥ ശ്രേയസ്സിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഭക്തിയോടെ അതിനെ ദർശിക്കണം. പൂജിക്കപ്പെട്ടാൽ അത് മഹാപാപപ്രവാഹം ശമിപ്പിക്കുകയും സർവകാമഫലങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

Verse 5

इति लिङ्गद्वयं देवि सूर्यपुत्रप्रतिष्ठितम् । तस्मिन्नेव दिने पश्येत्संयतात्मा नरोत्तमः

ഹേ ദേവി, ഇങ്ങനെ സൂര്യപുത്രൻ ഈ ലിംഗദ്വയം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. അതേ ദിവസത്തിൽ തന്നെ സംയതാത്മാവായ ശ്രേഷ്ഠൻ ചെന്നു അവയുടെ ദർശനം ചെയ്യണം.

Verse 164

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽश्विनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യ സംഹിതയിൽ, ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിൽ, ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘അശ്വിനേശ്വരമാഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന 164-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.