
ഈ അധ്യായത്തിൽ ഈശ്വരൻ ദേവിയോട് പ്രഭാസക്ഷേത്രത്തിലെ റൈവന്ത രാജഭട്ടാരകന്റെ ദർശന–പൂജാക്രമം ഉപദേശിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം സൂര്യപുത്രൻ, അശ്വാരൂഢൻ, മഹാബലവാൻ; ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിൽ സാവിത്രിയുടെ സമീപത്ത്, നൈഋത്യ ദിശയിൽ സ്ഥിതനാണെന്ന് വർണ്ണിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തെ വെറും ദർശനം ചെയ്താൽ പോലും ഭക്തൻ സർവ്വാപത്തുകളിൽ നിന്ന് വിമുക്തനാകുമെന്ന് ഫലശ്രുതി പറയുന്നു. പ്രത്യേകമായി ഞായറാഴ്ച (രവിവാരം) സപ്തമി തിഥിയോടൊപ്പം വരുന്ന സമയത്ത് പൂജ ചെയ്യണമെന്ന് വിധി. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ പൂജകന്റെ വംശത്തിലും ദാരിദ്ര്യം ഉദിക്കുകയില്ലെന്ന ഉറപ്പും നൽകുന്നു. അവസാനം ക്ഷേത്രത്തിൽ നിർവിഘ്നവാസത്തിനും രാജകീയ/ലൗകിക ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് അശ്വവർദ്ധനയ്ക്കും, പൂർണ്ണശ്രമത്തോടെ ആരാധിക്കണമെന്ന് ഉപദേശം നൽകുന്നു.
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि राजभट्टारकं परम् । रैवन्तकं सूर्यपुत्रमश्वारूढं महाबलम्
ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—അതിനുശേഷം, ഹേ മഹാദേവി, പരമ രാജഭട്ടാരകനായ സൂര്യപുത്രൻ റൈവന്തകന്റെ അടുക്കൽ പോകണം; അവൻ അശ്വാരൂഢനും മഹാബലവാനും ആകുന്നു.
Verse 2
संस्थितं क्षेत्रमध्ये तु सावित्र्या नैरृते प्रिये । तं दृष्ट्वा मानवो देवि सर्वापद्भ्यो विमुच्यते
പ്രിയേ! അവൻ ക്ഷേത്രമദ്ധ്യേ, സാവിത്രീദേവിയുടെ നൈഋത്യ (തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ്) ദിശയിൽ പ്രതിഷ്ഠിതനാണ്. ദേവീ! അവനെ ദർശിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ എല്ലാ ആപത്തുകളിൽ നിന്നും വിമുക്തനാകും.
Verse 3
रविवारेण सप्तम्यां यस्तं पूजयते नरः । तस्याऽन्वयेऽपि नो देवि दरिद्री जायते नरः
ദേവീ! ഞായറാഴ്ച വരുന്ന സപ്തമി തിഥിയിൽ ആരെങ്കിലും അവനെ പൂജിച്ചാൽ, അവന്റെ വംശത്തിലും ആരും ദാരിദ്ര്യത്തിൽ ജനിക്കുകയില്ല.
Verse 4
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तमेवाराधयेन्मनाक् । निर्विघ्नं क्षेत्रवासार्थं राजा वाऽश्वविवृद्धये
അതുകൊണ്ട് എല്ലാ ശ്രമത്തോടെയും—അൽപമെങ്കിലും—അവനെയേ ആരാധിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ക്ഷേത്രവാസം നിർവിഘ്നമാകും, അല്ലെങ്കിൽ രാജാവിന് അശ്വവർദ്ധി (അശ്വസേനാബലം) ലഭിക്കും.
Verse 160
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये रैवंतकराजभट्टारकमाहात्म्यवर्णनंनाम षष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ ഏകാശീതി-സാഹസ്രീ സംഹിതയിലെ ഏഴാം പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ ആദ്യ പ്രഭാസക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യത്തിൽ ‘റൈവന്തക രാജ-ഭട്ടാരക മഹാത്മ്യവർണനം’ എന്ന നാമമുള്ള നൂറ്ററുപതാം അധ്യായം സമാപ്തമായി.